Çoookkk şükür bana da nasip oldu buraya doğum hikâyemi yazmak.
15 Ağustos’ta normal kontrolüme gittiğim zaman suyumun azaldığını ve suyun bebeğe 1 hafta yetmeyebilecegini söyledi doktorum. 17 ağustosa gün verdi kendisi de nobetciymis o gece zaten. Bende de 2 cm açıklıktan başka hiçbir belirti yoktu. Sabah 9da yatisim yapıldi ve alttan muayenem yapıldı. Hâlâ 2 cm açıklık vardı. Muayene ederken rahmi yumuşatmak için içeride masaj yaptı parmaklarıyla doktorum ve daha sonra ebem. Fakat acı verici değildi. Sonrasında kendi sancılarım başladı. Nst baglandi ve çok yüksek sancı çıkıyordu. Ama ben çok az hissediyordum. Refakatçim annemdi ve ben baya güle oynaya sancilarimi çektim. Ebeler de sasiriyordu nasıl hissetmiyorsun çok yüksek sancılar çıkıyor diye. Ben tabi iyice gaza gelip motive oluyordum böyle 😀 neyse aksam 6ya kadar sürekli açıklık bakıldı Nst baglandi ama açıklığım 3 4 cm falan olmuştu ancak. Suni sancı verilince işin gerçekleriyle yüzleştim tabi. ( Yine de korkmayın kızlar çünkü herkesin hamileliği doğumu kendisine özeldir sonuçta ve sadece kendinize inanın, bizim yapamayacağımız hiçbir şey yok çünkü.)
Suni sancılar normal sancım gibi 10 dk da bir değil de sanki 2 dk da bir geliyor gibiydi ve çok şiddetliydi. Asıl sıkıntı Nst ye bağlıyken o sancıları karşılayabilmek çünkü asla karşılanacak gibi değildi. En son söktüm ağlayarak. Açılmam ilerleyince doktorum geldi suyumu patlattı hakikaten çok az su geldi. Artık sancılarım zirve yapmıştı. Ama bu kadar sanciyi çekmişken sezeryan olmayı hiç düşünmedim. Hatta doktorum bile tebrik etti :) gece 12 de artık tam açıklık olmuştu. Ama ben sabah 9dan beri o kadar yorulmuştum ki ikinacak mecalim kalmamıştı. Sanırım benim asıl sınavım o an başlamıştı. Bebeğimin saçları gözükmesine rağmen nefesim uzun ikinmaya yetmiyordu bir türlü. En sonunda ebem karnıma bir bastırdı ki olabildiğince ikinip çığlık atmamla 03.24 de doğurabildim mucizemi❤️ işte o an bütün acılarım sancılarım korkularım her şey bitti. Oğlumla beraber başarmıştık bunu çok şükür.
Öpüp kokladiktan sonra bakımları için aldılar, benim de dikişlerim atıldı ve odamıza alındık.
Normal doğum ağrılı ve sancılı olabilir ama sonrası her şeyi unutturuyor. Eve gelince hiç yatağa falan geçmedim her seyimi kendim yapabiliyorum.
Biraz uzun oldu ama biz de hikayemizi paylaşmak istedik 😊 böylelikle 17.08 diye planlanan doğumum 18.08 tarihli oldu🤍 hepinize bol bol dua ettim sancı çekerken. Hâlâ ediyorum kızlar inşallah tek avazda kurtulun ve sağlıkla kavuşun bebislerinize.
Sormak istediğiniz şeyler olursa cevaplayabilirim😘🌸