Negatif diyorum çünkü ben tam sezaryenlik bir hastaydım. Normal doğum yapacam diye zorladım ve gördüm ebemin gününü:) Neden? Bebeğimin günü geçmişti ne sancı ne açıklık ne nişan hiçbi normal doğum belirtisi yoktu. Üstelik kordon dolanmadı mevcuttu. Ama ben yine de normal denemek istiyorum dedim doktoruma.
Hikayem şurda başlıyor. 40+3 oldum. Günüm geçiyor diye endişelenmeye başladım. Ve doktorumla birlikte fitil ile normal doğum başlamaya karar verdik. 16 Ağustos gece 2 de ve gece 6 da birer fitil verdi. Hafif hafif sancılarım oldu. Sabah 7 de doktorum geldi suyumu patlattı. Allahım ondan sonraki acı sancı dayanılmazzzzz. Gözlerimden yaşlar akıyor, duvarları yumrukluyorum. Kattaki sorumlu hemşire bana bakıp bakıp gözleri doldu, yazıl dedi. kıyamadı Epidural teklif etti bende hiç düşünmeden kabul ettim çünkü çektiğim acı dayanılacak gibi değil tüm koridoru inletiyorum .. ondan sonra mis gibi rahatladım.. saat 14.00 de kadar açıklığım 8cm‘e ulaşmıştı. Fakat sancılarım Epidural den dolayı yoktu. Suni sancı verdiler ve Epidural kıstılar . Allahım o ne acı. Ben yine duvarları yumrukluyorummm. Bebeğin kafası bacaklarımın arasında ama ilk doğum olduğu için bir de ağrıdan ıkınamadığım için doğum ilerlemiyor. Kaldı öyle. Sırf bu iş bu lanet ağrılar bir an önce bitsin diye odaklandım ve ıkındım. Bebeğin kafasının vajinadan geçerken ki acısına mı yanayım. Suni sancının verdiği kasılmaların şiddetli ağrısına mı yanayım. Duvarları yumrukluyorum. Sezeryan varken neden bunu tercih ettim ben çok pişmanım. Ömrümde böyle acı görmedim. (Bu arada ben de doktorum çok fazla doğuma girdim öğrenciyken bile böyle acı çeken görmedim. Yazık bana. Oğluşuma kavuşmuş olmanın verdiği mutluluk pahabiçilemez ama 💙 Hepinize kolay doğumlar diliyorum ben burdan happykidse ışınlanıyorum 🥰