herkese merhabalar 11 ağustos’ta güzel oğlum Demir Arel’imi 40+0′da kucağıma aldım🫠 en başından beri normal doğum istiyordum ancak bebeğim hala doğum kanalına yönelmemiş ve dönmemişti çok yukarıda olduğunu ben de hissediyordum. doktor düşünmem ve karar vermem için biraz süre verdi ben de umarım doğru olanı seçiyorumdur diyerek iki gün sonra için sezaryen kararını verdim. son hazırlıklar yapıldı o gece heyecandan, sabah olunca da korkudan yerimde duramadım. cuma sabahı yatışım yapıldı ancak çok erken giriş yaptığımız için beklemem uzun sürdü bu beni bi tık fazla gerdi bekleme sürecini evde geçirmek isterdim. her neyse damar yolum açıldı sürekli tansiyon, oksijen takibi yapıldı sonda takıldı(nacizane tavsiyem sondanın anestezi altındayken takılmasını istemeniz olacaktır) hissi beni çok rahatsız etti. ameliyathaneye alındım, anestezi uzmanı geldi beni rahatlatmak için hiç komik olmayan doktor şakaları yapıldı oturur halde kambur ve rahat durarak belimden iğnemi yaptılar hiç ama hiç hissetmedim o kadar incecik bir iğne ki, kıl gibi. birkaç dakika bile sürmeden uyuşma artık başlamıştı çok çok hızlı etki etti. ayağımı kaldırmamı istediler tabi ki hareket ettiremedim doktorum geldi ve belki beş belki on dakika sonra oğlumun ağlamasını duydum, inanamayıp noluyo dedim bebeğin doğdu güle güle büyüt dediler gösterdiler doktor kontrolü için yana aldılar ben onu izlerken de benim dikiş işlemim başladı dokunmaları, ittirmeleri, bastırmaları hissediyorsunuz ancak kesinlikle ağrı acı yok. bebeğimi yanıma getirdiler bir süre öpüştük koklaştık ve onu yukarı yolladılar. herkese yapılıyor mu bilmiyorum oksijen gibi bir şey soluttular o beni sakinleştirdi buna bir iyi ki diyorum çünkü ihtiyacım vardı midem bulandı bir kez ama kusmadım gerçi orda kussam odada kusmazmışım🫠 odaya geçtim bebeğim orda beni bekliyordu kum torbası koyuldu kontrollerim yapıldı bebeğimi aldım emzirmeye başladım öyle güzeldi ki kokusu kendisi gerçekliğine hala inanamıyorum rüyada gibiyim. ayağa kaldırdıklarında o kadar rahatladım ki beni bir denediler gayet iyi yürüdüm sondamı cıkardılar bezi değiştirdiler iyi hissediyorsan yürü dediler eşimin sadece elini tutarak yürüdüm. burada da naçizane tavsiyem bol bol yürümek… ne kadar uzun yürüyebilirsem o kadar iyi hissettim kendimi saat başı da yürümeye çalıştım. 12 saat sonra gazımı da çıkarmıştım hiç uyuyamadım ama sebebinin hastanede olmak olduğunu düşünüyorum çünkü yardımcılarım aşırı güçlüydü😅 kayınvalidem ve annem sağ olsunlar biri benimle biri bebekle ilgilenerek gül gibi baktılar o gece bize. cumartesi günü doktorumu bekledim son kontrollerden sonra taburcu oldum eve geldiğim gibi duş aldım annemin biraz yardımıyla çok rahatlattı. bebeğim eve biz ona o bize adapte olmaya çalışıyoruz bugün dünden iyi, geçtiğimiz saatten bile çok çok iyiyim duşumu kendim aldım güzelce oturup kalkabiliyorum tabi ki hala ağrım acım var ama çok çok az yarın sabah zımba gibi hissedeceğime eminim. herkese hayırlı pozitif güzel doğumlar canım anneler♥️♥️♥️