Kızlarrr benim yakışıklım doğdu😍38.haftada artık kilo alımı durduğu için doktor suniyle doğumu başlatmak istedi .2 cm açıklığım vardı,sancım yoktu.Öğlen saat 11 de suni sancı verilmeye başlandı,gece 1 de bebeğim doğdu.Epidural vb birşey olmadı.Saat 5 e kadar açılmam ilerlemedi hep 2 di.Bi an umutsuzluğa kapıldım olmıcak diye ama sonra bir anda 3 cm,4 cm,5cm açıklığım oldu.buraya gelene kadar acı vardı ama dayanılmıcak kadar değil.pilates topu ile üstünde zıplayarak,banyoda belime ılık su tutarak geçirdim bu zamanları.Daha sonra bir anda içimde birşey pıt etti ,ebeye söyledim suyum gelmişti heryer su oldu.Daha sonra sancım çok farklı gelmeye başladı çok hızlı ve çok acılı 🥲Ama son 1 buçuk saat falan.O an çok hızlı ilerlediği için epudurali bile unuttuk.6 cm di ebe en son muaniye ettiğinde.Daha sonra acılarım çok çoğaldı,ben dayanamayıp gelsin baksın ebe diye ağlıyordum.Annem çağırdı muaniye etti ve tam açıkkk….Hızlıca doğuma getirdiler.Çata çıkardılar hadi artık alın diye bağırıyordum.Doktorum geldi sancı geldiğinde ıkın diyordu başka kimseyi duymuyordum.Üçüncü ikınmamda o kadar çıkmasını istedim ki gözlerimi kapattım ve sadece ıkındım.Ve geldi…anne anne diye ağlıyordu göğsüme koydular bütün acım gitti.Plesantayı çıkardılar o kadar rahatladım ki o duygu herşeye her acıya bedel♥️Daha sonra dikiş atıldı.Ama ben bebeğimin seslerine odaklanmaktan acı hissetmedim.Bu çok güzel bir duygu.O acıyı unutmam diyordum ama 4 gün geçmesine rağmen hatırlamıyorum nasıl bir acıydı.Bebişim için herşeye değer..