Busraustundag
Annelik ateşi rahime düştüğünde yanar derlerdi. Ben hep o anlamayı bekledim. Sanki içimde bir bebek yokmuş ta ben kendimi kısıtlıyormuşum gibi içim sıkılırdı. Hep doktora gidene kadar hep endişe taşıyordum içimde hareket etmeyince. Doktor maşallah cok iyi dedikçe salak gibi kendimi kandırdım. iyiymiş işte ne olacak bol bol su içerim oksijen alırım diye dıye 36.haftaya girdik. Kötü mü hissediyorum çok kötü hissediyorum. Ama duramıyorum. Kendimi kapana sıkışmış gibi hissediyorum. Hem içmeye çalısmak hem vicdan arasında kalmak cok zor 😔 insallah bir sıkıntı cıkmaz diye dua ediyorum artık. Bırakma şansın varsa hiç düşünme bırak. Bırakamam diyorsan azalttıkça azalt. Eşinde karşı madem fırt yap at. Eşim nasıl fenalaştıgımı görünce karım bebek iyi. Kendine eziyet etme fırtla at dedi diye yüz buldum resmen