Çok şükür banada yazmak nasip oldu.39+5 de mecburi sezeryanla doğum yaptım.Geçen hafta cuma günü saat 3-4 gibi nişanım geldi.Çok geçmeden adet sancısı gibi ağrılar eşliğinde belim ağrımaya başladı.Baslarda 15-20 dk araliklarla sancı basıyordu bu süreçte sıcak bir duş aldım evde beklemeye başladım,yaklaşık 4-5 saat içinde dayanılmaz bir hal aldı 3-5 dk ya düşünce sancılarım hastaneye gittik.Amacim tüm sanciyi evde çekmekti.Cunku doğumdan çok korkuyordum.Acilde alttan muayene oldum çok ağrılıydı 6 cm açıklık var diyip doğumhaneye alındım.Orada da alttan muayene edip suyumu patlattiklarini söylediler sonda taktilar.Amacim kimseyi korkutmak değil ama çok çok çok zordu ağlamaktan bagirmaktan boğazım hala ağrıyor hemşire biraz tersti elini değil kolunu soktu sandım.Nst de bebeğin kalp atışları çok yüksek çıktı meğerse kakasını yapmış acil bir şekilde sezeryana alındım beklemek bebeği riske sokar diyince.Belden iğneyi yapılana kadar inlettim diyebilirim hastaneyi.Ama bebeğim iyi çok şükür.İgneden sonra sanki uyudum kum torbası bırakılıp rahimin toplanması için serum verilene kadar sonra yine başladı ağrılar ama o doğum sancısı gibi kesinlikle şiddetli değildi sezeryanin en uç acısı normal doğumun yanından bile geçmiyor benim için.Hem normal doğum sancısı hem sezeryan ağrısı beni çok yıprattı bugün iyiyim çok şükür yavaş yavaş herkes geçmez sandığın acılar geçer diyor sanırım öyle göğüslerim ilk günden aşırı yara oldu onlar bile hafifledi diyebilirim.Umarim doğum yapacak her anneye Allah’ım dayanma gücü verir.Annelik gerçekten çok zormuş…