Bebeğim 5 günlük şuan. Konya şehir hastanesinde doğum yaptım.randevum vardı sabah saat 9 da randevuma gittim.doktor suyun azalmış seni acile yönlendiriyim suni sancıyla doğumunu yap dedi. O an böyle içim o kadar kötü oldu ki çok korktum hiç beklemiyordum. bi nstye git görüyüm dedi. Nst de hafif sancıların çıkmış zaten dedi bir kağıda bir şeyler yazdı acile yönlendirdi. Bu arada doktorum tuğçehan şimşekler kendisinden çok memnun kaldım. Acile gittim elime kağıt verdiler biraz beklettiler acilde sancı çeken kadınlar vardı sırayla çağırıyorlardı. Beni çağırdılar ilk ultrasonla baktılar sonra çatıma bakmak için arkaya geçtik. Kaç cm açıklığım var bilmiyorum onlarda söylemediler kendi aralarında benim anlamadığım bi şekilde konuştular bol bir mi dedi ne dedi ben öyle terimleri bilmediğim için boş boş bakmakla yetindim. Sonra yatışımı verdiler kağıtlar imzaladım. eşyalarımı telefonumu eşime teslim ettim sandalye de beni odaya çıkarttılar. Sancı odasiymis yatağa yattım acilde damar yolu açmışlardı ordan serum taktılar suni sancıymış. Biraz kendi başıma durduktan sonra eşimi yanımda istedim çağırdılar ama sürekli yanımda duramazmış saat sabah 11 de fln odaya girmiştim saat 7 gibi serum bitti ama benim hiç sancım yoktu. Suni sancı bende etki etmedi o gün geceyi orda geçirdim kendi başıma ve telefon yok doğum ve sancı çeken kadınların bagrışlarını duyuyordum ve çok korkuyordum uyumaya çalışıyordum uyuyamıyordum sabah ettim zar zor alttan 3 kere ilaç verdiler o da suni sancıymış açılmasını kolaylaştırırmış ama bende yine fayda etmedi fitil verdiler fitilden sonra sancılarım oldu bazen dayanamıyordum sancılara ama açılmam da hiç bir ilerleme yoktu nst de yeterli sancı görünmüyordu sezaryena karar verildi sonda taktılar ameliyathane ye götürdüler heyecandan ve korkudan titriyorum tabi ilk defa ameliyat olucam ben küçücük iğneden korkan ben için çok korkunçtu. Belimden iğne vurdular bazıları iğneyi fazla abartıyor ben nerdeyse hissetmedim bile iğne vurunur vurunmaz ayaklarım uyuşmaya başladı ayağımı devindiremiyordum sonra başladılar acı hissetmedim ama orda bir şey yaptıklarını hissediyordum ve galiba psikolojik olarak canım acıdı😂 acıyor dedim beni bayılttılar uyandığımda da bebeğim doğmuştu.onu odaya götürmüşler bende kendime gelince odaya götürdüler. Oğluşumu gördüğüm de ilk tepkim çok küçük demek oldu😂 ama gerçekten çok küçüktü. Bacaklarımı hissetmiyordum bu düşünüldüğünden de değişik bir histi bacağıma dokunuyorum ama sanki bacak değildi yani😄 2 3 saate bacağımı hissedebildim sonrasında yürüdüm yürümek de düşündüğüm den kolaydı tabi biraz canın yanıyor ama sadece dikişlerin acıyor o da yatınca hemen geçiyordu. Korkumdan yürüyüşü biraz az yaptım ama benim gibi sezaryen olacaklar siz öyle yapmayın yürüyüş yaparken karnınızı tutunda yürüyün böyle daha az acıyor. 3 gün dikişlerim her ayağa kalktığımda acıdı hiç gecmiycek hep böyle kalıcam sandım ağladım ama şuan şükür dikişlerim hafif acıyor bebeğimi kendim emdirrbiliyorum. Benim doğum hikayem bu arkadaşlar hamilelik süre boyunca hiç sezaryen doğum hikayesi okumamıştım hep normal doğum hikayeleri okuyordum bana da nasip sezaryenmış. Biraz uzun oldu eğer buraya kadar okuduysaniz teşekkür ederim🥰