Biraz uzun olacak ama bunu yazmak için 1 ayı geçkin gündür bekliyorum🥹
24 ünü 25 ine bağlayan Haziran gecesi şiddetli sancım olduğu için acile gittim suyum sıra beklerken geldi artık doğum başlamıştı 36+1 dik daha çok korkuyordum prematüre bir bebek olacaktı nelerle karşılaşacaktım hiçbir fikrim yoktu sabaha karşı doğuma alındım belimdeki 6 platinden dolayı mecburen sezeryan doğum yapacaktım spinal oldum sezeryanı sakinlestirici vurdukları için sadece oğlumun ağladığını ve küveze alındığını hatırlıyorum muayene sırasında ciğerlerindeki suyu atamadığını fark etmişler yukarı servise çıkardılar çok geçmedi yoğun bakımda doluluk olduğu için özel hüma Hastanesine sevk edileceğini öğrendim bir gün kaldı hastanede diğer gün imza verip çıktım çocuğumu görmek istiyordum kendimi zerre düşünmedim hastaneye görüşüne gittik entübe edildiğini öğrendim gece rahatsızlanmış ve solunum cihazına bağlamışlar duyunca çok ağlamıştım enfeksiyonu olduğu için dokunmama izin vermemişlerdi doktoruyla konuştuğumda ciğerleri tamamen kapalı demişlerdi her gün süt götürüp görüşüne gidip bilgi alıyordum 5. Gün sabah aradılar ve durumunun kötü olduğunu her şeye hazırlıklı olmam gerektiğini söylediler o gün dünyam başıma yıkılmıştı resmen ama Allah’tan ümit kesilmez diye teselli ediyordum kendimi o günün aksamı kalp ekosu çekilmiş kalp ve akciğer arası damarda tansiyon olduğunu bu yüzden kalbinin çok yorulduğunu ciğerleri de bu sebeple açılmadığını söyleyip tekrar şehir hastanesine sevk ettiler orada 4 saat gözetimde kaldı doktoru bilgi vermek için yanımıza geldi durumunun çok kötü olduğunu hipertansiyonu olduğunu ve böbrek değerlerinin çok yüksek çıktığını söyledi kandaki bir kaç değeri de yüksek çıkmış solunum cihazının yüksek ve titreşimli ayarını veriyorlarmış Allah’tan umut kesilmez ama ne olur bilemeyiz dedi 25 gün her öğlen görüşüne gidip bilgi alıyordum 15 gün entübe yattı sonra gün gün düzelmeye başladı ilk ağlayışını duyduğumda iyi olduğunu düşünüp bende onunla birlikte ağlamıştım ve o gün geldi görüşüne gittiğim bir gün makinadan tamamen çıkardıklarını gördüm doktoru anne uyum servisine çıkaracaklarını durumunun iyi olduğunu söylemişti sevinçten hüngür hüngür ağlamıştım yavruma kavuşmama ramak kalmıştı ama o gün serviste yer olmadığı için gönderemediler diğer gün çıktık anne uyuma ilk kucağıma alıp doya doya öpüp kokladığım an tüm derdim sıkıntım bitivermisti doğumda boynuma koyun bir kere kokusunu alayım o da beni hissetsin diye çok ağlamıştım emzirdikten sonra bunu ben yaptım o beni hissetsin ben onu hissedeyim diye artık anne olduğumu tamamen hissediyordum anne olmak bambaşka bir duyguymuş bunları yazmak için biraz geç kaldım ama bu hikâyeyi yazmak için haftalarca bekledim çok uzun oldu tekrar kusura bakmayın 🥹❤️