Doğumumu yazmak bana da nasip oldu biraz geç olsa da.. oğluşum 18gunluk ancak fırsat bulup yazabildim. 2.sezaryenden aşırı korkan biri olarak söylemeliyim ki herşey gelip geçiyormuş taa ki kucaginiza alana kadar. İlk evladımı arkamda bıraktığım da o kadar karmaşık duygular yaşadım ki en büyük korkum buydu. 39*5de sezaryen günüm verilmişti bir gün önceden yatisim yapıldı nst falan bağlandı ertesi gün saat 12 gibi ameliyata alındım spinal oldum. İğne sinek ısırığı gibi kasmayın yeter ki. Yurt dışında doğum gerçekleşti hastane ve ameliyathane berbattı bulunduğum yerden dolayı ama doktor ve ebeler iyiydi. Hiç bişey hissetmiyorsunuz sadece bı hirpalanma.. acı yok. 12.56 da oğlum doğdu 20 dk ya ben çıktım aşırı üşüdüm kızlar odaya gelince titredim resmen. Ağrı kesicilerle falan 5gun kaldım hastanede ağrı oldukça ilaç isteyin. Ertesi gün yürüttüler ne kadar yururseniz okadar hızlı toparliyorsunuz. Bolca su içtim nescafe sade kahve maden suyu gaz için yürüdükçe gazimi cikarttim aynı zaman idrar kesesi yukarı aldılar çok aşağıda bebeğin kafaya bitişik yırtılma olmasın diye sonrasında çok bel ağrım oldu sırtım hala agriyor gerçekten Türkiye sağlık konusunda ileride bı dikiş yapmışlar bana elle dikip zımba dikiş atmışlar üstüne estetik falan değil yani sonradan aldırdım gidip geçti şükür ama ağrısı eve gelince çöktü. Kimse yanımda olmadığı için 2cocukla mecbur ayağa kalkmak zorunda kaldım yürüdükçe ayakta ufak ufak iş yaptıkça açıldım iyileştim. Size tavsiyem yatmayın ağrı olsa da ufak ufak gezin evin içinde şuan kucağımda emziriyorum pasami süt sıkıntımız var biraz yetmiyo göğüs ucum yok silikonla emiyo alıştı boş almıyor uykusuz saç baş dahinik ise yemeğe zor yetiyorum ama canları sağolsun Rabbime bin şükür iki tane dünya güzeli evladım var