Pamuk Dün hastaneye gitmiştim orada bir hemşire ki doğum yaptığımda da aynı hemşire vardı bebeğin 600 gram minik bir şey işte pek umut bağlama demişti. Ben zaten perişan haldeyim o zaman da canımı çok sıkmıştı neyse dün 12.gündü bebeğim yaşıyor aynı hemşire vardı hastenede görüş saatinde bebeklerin yanındaydı benim bebeğimin yanına başka bir bebek gelmişti 1 kilo 300 gram babası dedi yaşar mı yaşar dedi kadın baksana 500 gramlık bir şey yaşamaya çalışıyor bende dedim Allah’tan ümit kesilmez belki yasayacak bebeğim o kadar sesli konuşuyor ki ben utandım onun ses tonundan ölürse pek üzülme zaten normal bir bebek değil dedi dedim nasıl üzülmeyeyim bu nasıl kelimedir çıktım oradan doktorun yanına gittim durumu anlattım dedim ki bir gün yaşamaz dediğiniz bebek 12 gündür yaşıyor zor bir durum zor bir süreç ama ben umut etmek istiyorum yaşamasını istiyorum neden bu kadar olumsuz konuşuyor çalışanlarınız diye söyledim. Hasteneden çıktım eve gelene kadar ağladım akşam ağladım sabah ağladım hep ağladım zaten benim için çok zor bir durum bir hemsirenin böyle söylemesi ne kadar doğru bir şey.Ben bundan önceki bebeğimi de kaybettim Yağız ikinci çocuğum Rabbim kimseye yaşatmasın bu durumu.Buradakiler başından geçenleri paylaşıyor haklı olarak ama siz dışardaki etrafımdaki insanları görseniz o kadar kötü kalpli kişiler var ki. Dün sütümü sağlarken düşündüm dolaba attıklarımı Yağız icebilecek mi bilmiyorum belki de bunları atmak zorunda kalacağım onu da bilmiyorum bu şekilde günler saatler geçiyor.Keske herkes sizler gibi anlayışlı olsa ama bu işi yapan kişilerin bile kalbi taştan olmuş.