Sonunda ben de doğum hikayemi yazdığıma inanamıyorum resmen. Başından beri hep normal doğum istedim ve bunun için bekledik ta ki 39+4 e kadar. 39. Haftaya girdiğimizde doktor suyumun azaldığını söyledi havuç suyu iç falan dedi 3 gün sonrasına tekrar çağırdı. 3 gün sonra cuma günü 21 temmuzda gittiğimizde artık suyunun çok azaldığını ve pazartesiye kadar kendi gelmezse pazartesi günü almamız gerektiğini söyledi. Bende beklemekten o kadar bunalmıştım ki zaten en sonunda pazartesi günü sezaryen olmayı kabul ettim. Ama cumartesi günü 22 temmuzda sabah suyum geldi ve doktor doğum başlamış dedi çok sevinmiştim normal doğum yapacağım için. Üstelik 2 cm açılmam vardı. Yatışım yapıldı ve başladık beklemeye. Nst lerde sancılarım çok güzel çıkıyor ara ara gidip geliyor hissediyorum ve olması gerektiği gibiydi ben hastanede merdiven inip çıkıyorum yürüyorum plates topunda zıplıyorum açıklığım artsın diye. Fakat 17 saatin sonunda açılmam hala aynıydı. Bir gram ilerleme olmadı ve akşam doktor artık bekleyemeyiz enfeksiyon kapma riski var diye sezaryenle almamız gerek dedi. Mecbur kabul ettim ve normal doğum hikayem birden tekrar sezaryene dönmüştü. Sezaryen kısmına hiç girmeyeceğim soru olursa cevaplarım ama şükür ki oğluma sağ sağlim kavuştum. Son haftalarda inanın tek düşündüğüm bu çocuk burdan nasıl çıkacak diyeydi. Ama bir şekilde herkesin doğum hikayesi kendine özel oluyor. Allah isteyen herkese bu duyguyu yaşatsın 💕