Merhaba arkadaşlar doğum hikayemi yazıp uygulamayı silmeyi düşünüyorum .. çünkü her gece takip edip ne zaman bitecek ne kadar kaldı artık bitse evladıma kavuşsam düşüncesi beni bayağı yormuştu😁sonunda bitti ben sezeryan oldum hastaneye gidene kadar her şey çok normaldi taaki beni odaya yerleştirip o ameliyat önlüğünü giymemi istedikleri zamana kadar çok korktum açıkcası hiç bu şekilde hissedeceğimi düşünmemiştim normal doğumdan oldum olası korktum ve en basından beri hep sezeryan istedim… insanın bilinci açık olduğu için o an her şeyi düşünebiliyorsunuz ölebilecegimi dahi düşündüm ya uyuşmazsam ya hissedersem korkusu ebenin, anestesi uzmanının beni sakinleştirmeye çalışması ameliyatın en basından beri hüngür hüngür ağlamam çok kötüydü.. tansiyonum düştü bulantım oldu bir sürü ilaç yaptılar o an sakinleştirici dedim aha gidiyorum sonra bir ses duydum bebeğimin sesi işte o an her seyi unuttum ve ona odaklandım tabi ben yine salya sümük sonunda kavuştum yavruma öyle güzel bir duygu ki anlatamam ben bu anı beklemişim meğerse anne olmak için doğmuşum bunun farkına vardım evlat kokusu çok güzel rabbim bekleyen tüm anne adaylarına sağlıkla kavuşmayı nasip etsin 🙏🙏🤗sezeryandan sonra ağrılı bir süreç ikinci günüm ama ayaklandım gezmeye çalışıyorum gezerek bu agrılardan kurtulacagıma inanıyorum