Merhaba arkadaşlarım,
Mayıs 12 de kızımı sağlıkla kucağıma aldım. Spinal anestezi oldum. Sezeryandan çok korkuyordum ama kızım iri bebek olduğu için normal doğum mümkün değildi. Benim gibi korkanlar ve süreç hakkında bilgi vermek için bu paylaşımı yapma ihtiyacı hissettim çünkü hamile iken pozitif doğum hikayelerine çok ihtiyaç duyuyordum.
12 mayıs da hastaneye yatışım yapıldı. Nst bağlandı ve damar yolu açıldı. Daha sonrasında bir ekip beni alıp ameliyathaneye götürdü. Spinal iğnesi yapılırken hiiiç ama hiiiç hissetmedim. İğne hemen etki gösterdi zaten, bel altım tamamen hissizdi. Hissizleşmeyi bende onaylayınca sonda takıldı. Sonra da operasyon başladı. Eşim de doğuma girdi ve heyecanla kızımızı bekledik. Saat 12:36 da 53 cm uzunluğunda, 4785 gram ağırlığında kızım dünyaya geldi🥰 Toka takılacak kadar uzun ve çok saçları vardı. Gözleri çizgi gibi, yanakları tam öpülmelik🥰 Yan ameliyathaneden sevmeye geldiler hep kızımı🥰
Benim dikişim yapılırken kızımın da doktor kontrolü yapıldı. Daha sonrasında odaya geçtik. Oda da iken, (kaç saat sonra olduğunu hatırlamıyorum) 2 hemşire gelip karnıma sertçe bastırdı. Rahmin temizlenmesi için yapıyoruz dediler ve bu işlem çok acı verdi. Ama anlık acı, sonrasında ağrı olmadı. Zaten sürekli ağrı kesici yapıyorlar. Onların peşinden ilk kalkış için 2 hemşire daha geldi. Evet, ilk yürüyüş gerçekten acı veriyor. Ancak yere hiç bakmayın, karşınıza bakın ve gayret edin. İnanın burada da hep okuyordum, gerçekten de ne kadar hareketli olursanız o kadar çabuk atlatıyorsunuz. İlk yürüyüşü yapıp hemşireler tekrar yatırdılar. Aradan 1 saat sonra ben hemşireleri çağıttırdım ve tekrar yürüdüm. Bunun ardından 1 saat kadar sonra bu sefer eşimle yürüdüm. Sabaha kadar bebek uyuduğu zaman ben de kalkıp yürüdüm. Meyve suyu içtim hep ve gazımı da gece yürürken çıkardım. Sabah olduğunda Doktor’um geldi, onu ayakta karşıladım, dikişlerime baktı ve doktoruma çıkabilir miyiz diye sordum. Normalde bir gün daha kalacaktık ama iyi olduğumu ve ayakta olduğumu görünce izin verdi. Eve geldiğimizde de hiç yatmadım diyebilirim, hep ayakta idim. Beni gören normal doğum yaptığımı sanıyordu 😁 Hareket sayesinde çok çabuk toparladım.
Beni en zorlayan konu sütüm gelmedi. Rezene çayları, kimyon çayları, şerbet, su vs ne yaparsam olmadı. Olan süt de bebeğimi doyurmadı. O yüzden mamaya başladım. Hemen gidip bir de sağma makinası aldım. Her 2 saatte bir kızımı memeye tuttum, süt yok diye ağlamaya başlayınca mama verdim peşine sağım yapmaya başladım. Çok yorucu bir süreç ama asla pes etmedim. Önceleri hiç gelmiyorken, şu anda sadece anne sütü ile besleniyor bebeğim🧿
Şu anda da yanımda hamak beşiğinde mışıl mışıl uyuyor😇 Allah’ım bekleyen herkesin sağlıkla kucaklarına almalarını nasip etsin, sağlıkla mutlulukla büyütmek nasip etsin😇