Sonunda fırsat bulup yazıyorum hikayemizi. O sabah rutin kontrolüm vardı ultrasona ve nstye girmiştim doktorum suyun azalmış diyip perinatolojiye yönlendirdi oradaki doktor suyun normal ama bebeğin karın çevresi 2 hafta geri bebeği almamız diyip tekrar doktoruma gönderdi ve aniden yatışım yapıldı. Ben hiç beklemiyordum böyle bişeyi. O gün sezeryan günümü vericekti çünkü o düşüncedeydim, istediğim tarihi söyleyecektim. Yaşadığım şokla hemen kocama ve ailelerimize haber verdim herkes hemen geldi. Öğle arası geçtikten sonra geçici odada beklemeye başladım. Nstye girdiğim için bişeyler yemiş bulundum. Akşama kadar beklettiler. Odada sonda takıldı o biraz can yakıcı ama hemen geçiyo. Daha sonra beni götürdüler ve spinal olduğu için belimden iğneyi yaptılar. İğne inanın hiç ama hiç acıtmıyor. Acıtıyor diyenleri hiç anlamadım hissetmiyoruz çünkü. Neyse iğneden sonra yavaşça uyuşmaya başladım. Anestezi hep başımda. Bebeğim doğmuş bile😍 o sırada sadece beni en çok etkileyen mide bulantım oldu. Acı vs hiç bişey hissedilmiyor. Sadece çekiştirme oluyor ama zaten uyuşuk olduğum için zerre acı hissetmedim. Midem bulanıyor dediğimde anestezici hemen geçicek diyip bişeyler yaptı ve geçti. Benim en şanslı olduğum konu ablamda doğumuma girdi sağlıkçı olduğu için ve bebeğimi ilk yanıma getiren ablam oldu benim dikişlerimi yaparlarken. Daha sonra 2 saat bekleme odasında bekledik o kadar iyiydim ki hem sağlık hem de psikolojik olarak. Çünkü sezeryanı en baştan beri istiyordum ve sadece bebeğime odaklanmıştım ameliyatı hiç düşünmedim umrumda olmadı. Odaya geldiğimizde hemşire ilk karnıma bastırdı açıkçası canım yandı ama anlık. Sabaha kadar hiç kalkmadım yataktan, sabah olunca kalkmayı denedim yatakta biraz oturdum ve yavaşça kalktım annemden destek alarak yürüdüm ve sonrası çok kolaydı. Gazım bir süre çıkmadı saatlerce aç kaldım çıkınca yemeğimi yedim. 2 gece hastanede kaldım. Sütüm o sırada gelmedi. Hastaneden küçük Aptamil verdiler çay kaşığı ile birkaç kaşık verin diye. Eve çıktığımızda herşey yolunda sanarken bebeğim aç kalmış meğer 2 gün sonra kontrole götürdüğümüzde öğrendik ki sarılık değeri 18 olmuş hemen yatırdılar mavi ışık vermek için. O gün akşama kadar ağladım daha 2 günlük bebeğimle ayrı kalmıştık.. Dikişli olmama rağmen kaç kez hastaneye gittim geldim sayamadım acısını hissetmedim hiç. Bir haftada kendi işimi yaptım bebeğime kendim baktım annem yemek temizlik konusunda yardımcı oldu. 26 Mayısta doğdu miniğim. Şu an yanımda missss gibi kokusuyla uyuyor. Bu arada hem emziriyorum hem de mama veriyorum. Ben çok güzel geçirdim bu süreci hem de şehir hastanesinde olmasına rağmen özelden farkı yoktu benim için her yönden iyiydi. İnşallah herkesin çoook güzel hikayesi olur. Korkan arkadaşlar asla korkacak bir durum yok sadece bebeğinize odaklanın başka bişey düşünmeyin 🩵