Detaylı usg’ye girdiğimde 19. Haftamdaydım. Bebeğimin sağ elinde eksik parmağı olacağını öğrendim, ilk öğrendiğimde çok üzülmüştüm sonradan üzülmeme gerek kalmadığına kendimi hazırladım. Şu an onu bi eksiklik olarak görmüyorum. Bu tür şeyler kendinizi hazırlamanız açısından iyi oluyor. Bu benim açımdan olan kısmı. Diğer bir örneğimi de görümcemden vericem. Görümcem 39 yaşında kaza ile hamile kaldı. Ve 9 ay boyunca her doktor kontrolünde bu gebeliği sonlandırman lazım %60 down sendromlu, ense kalınlığı şu kadar, böbrek genişliği bu kadar diye diye 9 ay boyunca ağlata ağlata gezdirdiler kadını. Ne amniyon sıvısından aldırıp baktırdı, ne fetal dna yaptırdı. Aldırmayı aklından dahi geçirmedi bile. Öyle gelse de o benim evladım diyerek şükür etti kabullendi. Ve doğumda gördük ki gayet sağlıklı, hiçbir şeyi yok. Söylenilenlerin tam aksine herşeyiyle maşallah sağlıklı bir bebeği oldu. Yani bu tarz testler önemli evet ama %100 öyledir diyemiyorlar, sadece risk hesaplamalarında bi tık yol gösteriyor. Benim ikili taramam da da yüksek tansiyon riski çıkmıştı fakat hiç böyle bir problem yaşamadım misal. O yüzden içinizi ne olur karartmayın, her zaman beterin beteri vardır. Canı içinde olsun, başka sağlık problemi olmasın, down sendromlu bile olsun başımızın tacı. 😊