Merhaba kızlar bende pazartesi günü spinal anestezili sezeryan ile doğurdum.Benim gibi korkanlara destek olmak için hikayemi paylaşacağım.Ben zorunlu olarak sezeryan olmak durumunda kaldım.
Sezeryan tarihim belli olduğu tarihten itibaren hem heyecan hem korkudan adeta ölüyordum.Ve benim doğum yapacağım hastahane epiduralli karma anestezi yerine sezeryanda sadece spinal anesteziyi öneriyordu.Oysa ben epiduralde istiyordum ameliyat sonrası ağrım olmasın diye.Bu konuyu epey araştırdıktan sonra spinalle doğuma karar verdim ve iyik de öyle yapmışım😇
Pazartesi günü oda süslememi yaptıktan ( biraz kendimi de işlem saati geldikten sonra oyalayarak) ameliyathanede buldum.Anestezi doktoru öne eğilmemi, omuzlarımı gevşek bırakmamı söyledi spinal anesteziyi yaptı.Hissettiğim acı el üzerinden damaryolu açılmasıyla eş değerdi.Sonra bacaklarım uyuşmaya başladı adeta ben ve bacaklarım ayrı ayrı ameliyata girdik.Hiç bana ait değil gibi o bacaklar o anda.Sonra doktorum sondayı taktı , tabiki bacağımı bile hissetmeyen ben hiçbirşey hissetmedim.işlem başladı dokunma gibi bir hissiyat var ama kesinlikle sıfır acı.Ve 10 dakika içinde meleğimin sesi ve yanımda.
O an duygular karmakarışık bambaşka çok güzel bir hissiyat.Sonra bebişim hazırlanmak için dışarı çıkarıldı.Benim kapama işlemim yapıldı.Benin için en kötü hissiyat o an mide bulantımın olmasıydı.o an bu durumu belirttim normal olduğunu kusabilceğimi söylediler.İstersen kus yada nefes al ver dediler.Nefes alınca kusmadımda.😎Odaya çıktığımda ilk 5 saat bacakları hissetmedim dolayısyla ameliyat ağrısı da yok😇sonrasında serum ve ağrı kesici iğnelerle ağrım olmadı pek.sadece ilk ayağa kalkış zordu ama onada değer bu annelik hissi.Şuan hala hastanedeyim bugün taburcuyum inş.Sadece yataktan kalkarken oturuken zorlanıyorum onun dışı hiç sıkıntım yok .Ama o da miniğime değer yanımda mincik oyuncak bebek gibi meleğim yatıyor🥰İzlemeye bile doyamıyorum anne karnındaki tepkilerle aynı tepkileri vermeside bambaşka bir duygu.