Herkese merhaba canım anneler. Hikayemizi doğumun 10. gününden yazıyorum.
Bebeğim hamilelik boyunca hiç dönmediği için 24 hazirana gebeliğimin 38+5 gününe sezaryen kararı verdik. Ben benim kadar sezaryenden korkan var mıdır bilmiyorum ama gecelerce uykularım kaçtı çok korktum çok ağladım maalesef korkutan çok hikayeye de denk geldim korkum bıçak altına yatmak ameliyat olmak anlatılan bir sürü kötü şeydi ama korkmayın. Ben ki diş çektirirken fenalaşıp bayılan insanım ama biz anneler öyle güçlüyüz ki her şey çok güzel oldu ve bitti.
Öncelikle merak edilenleri anlatayım; sondayı uyuşturmadan taktılar itiraz etmedim acı yok sadece yanma ve sonrasında garip bir his var, çıkartırken hiçbir şey yok. Spinal iğnesi asla acımadı hep söylenen gibi elimin üstüne açılan damar yolu kat kat fazla canımı yaktı.
Sonda takılıp damar yolu açılıp hazırladıktan sonra ameliyathaneye indik benim için bir ömür kadar uzundu. Daha sonra anestezi doktoru geldik çok tatlı bir beyefendiydi herkes beni rahatlattı sonra Spinal yapıldı, birkaç saniye sonra belden aşağıya sıcaklık indi ben hala hissettiğimi söyledim deneyelim dediler hissediyordum ama sadece dokunuş garip bir his yine asla ama asla acı yok anlatılanlar gibi canlı canlı kesilmedim zaten hiçbir zaman bunun olabileceğine ihtimal vermedim. Biraz midem bulandı hemen müdahele ettiler, ve cok az bir süre sonra O SES, O KOKU, O YUMUŞACIK TEN geldi girdi koynuma dünya durdu. Ben koku koku dedikleri ne diyordum ama arkadaşlar hayatımda daha güzel bir koku almadım alamam, bence bize en büyük gücü verenin bu olduğunu düşünüyorum. Bebeğimi alıp temizlemeye götürdüler sonrasını çok hatırlamıyorum ne kadar sürdü bilmiyorum ama am eliyathaneden çıktık odamıza gittik bebeğimi hemen mememe verdiler ah o koku uğruna ne acın olursa olsun saatlerce memende tutarsın.
Zaten birkaç saat uyuşuklukla geçti sıra geldi ilk kalkışa. Arkadaşlar evet zordu tabiki de ama asla öldürecek bir acı değil Allah öyle bir güç kuvvet veriyor ki kalktım Aşağı bakmadan odada birkaç adım yürüdük tuvalete gittik elimi yüzümü yıkadık bunu bir kaç saat arayla 3 kere yaptık her seferinde bir tık daha kolaylaşıyor evet acıyor evet zor ama bahsedilenler gibi değil yemin ederim ben korktum kendimi yedim siz yemeyin. Sonra kendim yürümem gerektiğini söylediler bir annem bir eşimle devamlı yürümeye çalıştım hepsinde biraz daha güç buldum. Ertesi gün doktorum geldi ve hızlı hızlı yürümem gerektiğini söyledi beni epey hızlı bir şekilde yürüttü canım yandı ama o yürüyüşten sonra açıldım kendi başıma eğilmeden bükülmeden ameliyat yerimi tutmadan yürüdüm. Yürümek hatta hızlı yürümek en güzel ilaç lütfen kendinizi salmayın yapamam demeyin. 2. gün hastaneden çıktık, tabiki de kimi anlatılan gibi koşarak eve gitmedim bir anda mükemmel hissetmedim ama korktuğum kadar hiçbir acı yaşamadım. Bu arada ne boyun ağrısı ne baş ağrısı ne de bel ağrısı yaşamadım şükürler olsun Allah sizlere de güzel doğumlar nasip etsin, o kokuyu aldıktan sonra yapamayacağımız hiçbir şey yok.
Abartılarak anlatılan hiçbir şeye inanmayın kendinizi kasmayın bir can geliyor dünyaya elbette acımız ağrımız olacak ama bitiyor geçiyor şimdi 10. günüm ağrım sızım yok sadece hareketlerim kısıtlı o da çok normal ve zamanla geçecek :)
Sormak istediğiniz her şeyi sorabilirsiniz :)