Selam kızlar her zamanki girişle ben de başlıyorum :) bir gün buraya ben de hikaye yazacak mıyım diye düşünüyordum ve nasip oldu 😇 benim hesabıma göre 38+0 fakat doktorumun söylediğine göre 37+3 olan oğluşum 2 gün önce gelmek istedi :) akşam eşimle normal oturuyorduk ara ara sancılar girmeye başladı ama ben biraz anlamadım açıkçası. Yine de şüphe ettiğim için dakika tutmaya başladım ve sancıların düzenli olarak 20 dkda bir geldiğimi fark ettim zamanla aralıklar azaldı 10 dkya kadar düştü ama inanın hafif bir adet sancısı gibiydi ve ben doğum sancısı değildir diyordum ama yine de beni rahatsız edip uyutmuyordu. En son sabah 6 civarı doktorumu aramaya karar verdim fakat o kadar yorulmuşum ki düşünürken uyuyakalmışım. Sabah 9da uyanıp doktoruma mesaj attım ve kliniğe gittim hemen nstye bağladılar doktorum baktı ve çatı muayenesi yaptı. Muayeneden sakın korkmayın evet acıyor ama benim vajinam çok darmış buna rağmen 10 sn süren anlık bir acıydı. Doktorum muayeneden sonra normal doğuma uygun olmadığımı söyledi ama şöyle bir durum var ben akşam doğuma gideceğimi anlamadım :) aktif sancı çektiğimi söyledi hatta sen nasıl bana bu kadar sakin mesaj attın dedi 😂 ben cidden mesaj bile atmayıp denize gitmeyi düşünüyordum 😂 ben tamam ne zaman planlayacağız dedim ve o cümleyi duydum ne planı eve git duş al son yemeğini ye oruçlu gibi ol akşam doğuma gidiyoruz 😂😂 ben inanmayıp 3 defa tekrar ettirdim 😂 neyse eve gittim annemi aradım salya sümük ben nasıl doğurucam diye sonra da hazırlanıp hastaneye geçtim. Akşam 8:30a planladık doğumu fakat ben zaten normal doğum sancısı çekiyordum iyice artmaya başladı. Hastanede bir anda nişanım geldi. Ameliyathaneye girerken sancım 3dkda bire düşmüştü bile. Neredeyse normal doğumun bütün sancısını çektim ama çok sakin kalmaya çalıştım derin nefesler ve bolca dua ile hallettim. İşin en kötü kısmı bu sancıları boşuna çekmiş olmak oldu. Ameliyathanede hemen epidural iğnemi yaptılar inanın çok büyük bir şey değil sadece kendinizi rahat bırakmanız lazım. Uyuşmayı tam beklemeden sondamı da taktılar ondan da korkup kendinizi kasmayın gerçekten büyük acılar değil. Bu arada ameliyat boyunca panik yaptığım için sürekli titredim ama ekip bana inanılmaz destek oldu. Eşim de içeri girdi ve başlangıçtan yaklaşık 5 dk sonra bebişimizi gördük 🥹 dünyanın en güzel yüzü ve gözleri 🥹 eşimi ve beni karıştırmışlar gibi çok güzel bir oğlum oldu🥹 oğlum hemen ağladı giydirdiler ikimize de temas yaptırdılar çok güzel bir süreçti ameliyattan sonrası ortalama 40 dk falan sürdü ve ben ameliyathaneden oğlum kucağımda ben sedyedeki olacak şekilde çıktım 🥹 sonraki süreçte ayağa kalkma kısmında cesur olmanız gerekiyor bir anda kalkın ve bitsin sonrası zaten çorap söküğü gibi geliyor. Bana en zor gelen kısmı emzirme. Sütüm var oğlumun refleksi de var fakat memeyi tuttuğu an uyumak istiyor bu da bizi zorluyor. Bunun dışında her şey gerçekten çok güzeldi ben çok mutluyum bu süreçten. Biz birkaç saate taburcu oluruz bakalım bundan sonra hayat bizim için nasıl olacak :) umarım çok daha güzel hikayeler yazmak size nasip olur 💕