21 Haziran günü acil sezeryana alındım kızlar. Bebeğim dönmemiş ve sancım Nst de çıkmıştı. Benim sancım yoktu. Ama nedense 19 Haziran günü nst de çıkan sancım akşam eve gidince kasıklarımda ağrı oluşmaya başladı 🥴 korktum stres yaptım buna bağladım. Çok ağladım çünkü daha önce parmağı kesilse dünyayı ayağı kaldıran ben 🤣 sezaryen olacaktım. Hastaneye geldik 21 Haziran 8 gibi yatışım yapıldı, hemen üstüme önlük giydirdiler canlı canlı sonda taktılar aman Allahım kabus gibiydi bana böyle söylenmemişti🤣😵💫 çişim var diyorum çıkarın tuvalete gideceğim diyorum işiyorsun diyorlardı🥴 banane tuvalete işemek istiyordummm. Geldi çattı beni 10:30 gibi ameliyathaneye aldılar paldır küldür batikon vs sürüldü üstümü güya yeşil önlükle kapattılar görmeyeyim diye ama nafile ışığın aynasından kabak gibi de görüyordum🤣🤣 tir tir titriyordum ya üşüdüğümden ya korkumdan🙄 herkes ameliyathane kapısında beni bekliyo çıktıktan sonra saçmalar mıyım acaba diyorum kendi kendime 😛 oysa hemşireler genel olmama rağmen uyumadığımı konuştuğumu söylemişler aileme. Ama ben dünyadan bi haber. Ameliyattan çıktımmmm. Narkoz kafasıylayım ama herşeyi çok iyi net hatırlıyorum. Hele o karnıma bastırmaları aman Allah düşman başına yırttım ortalığı. Doğurmadan bir gün önce de hala hazır hissetmiyordum annelik duygusu yoktu içimde. Ve güzel kızımın sesini ameliyattan uyanır uyanmaz duyunca dünyalar benim oldu 🥰 korktuğuma değmemiş bile. Akşamına hemen gazımı da yaptım. Ama hala hastanedeyim de olsun 🥴 birazdan çıkacağımm. Herkesin korkma kucağına alınca herşeyi unutursun demesine ‘saçma saçma konuşmayın yaaa sanmam unutmam çok zor’ cart curt iç sesimle kendime yenik düştüm 😵💫 hastanede bile toparladım şuan ama sadece dikiş yerim acıyo 🥰🙏 kimseye tavsiye veremem korkmayın etmeyin diye ama cidden korkulacak çokta bir şey yokmuş😍🥱 şimdi bana yeni dünyamda başarılar 🤲🏻🩷🙈