Kızlar biraz muhabbet edelim istedim. Size yaşadığım şu süreci anlatmak istiyorum. 20. Haftalarımdan beri karnım çok sertleşirdi. Bebek kendini biyere topluyor diyordum hep. Doktorlara da söylüyordum normal diyorlardi. Ta ki ilk nst mi cektirene kadar. 32. Haftamda ilk defa nst cektirmisim. Nst cihazı takılıyken de karnım hep sertleşmişti ağrı sızı hissetmiyordum. Sertleşme oldukça düzenli sancılar çıktı. Doktorum çok telaş yaptı hemen serum verdiler tekrar nst çekildim yine azalmamisti sancilarim. Beni perinatolaji servisine almak zorunda kaldılar. Erken doğum riskiymis bu. Yani nst de çıkan sancılar ve benim hissettiğim sertleşme aslında doğum kasılmasıymiş. Tek gelmiştim hastaneye o kadar korkmuştum ki size anlatamam. Ben bunu haftalarca çekmişim meğer ve doktorlar önemli görmemiş. Özelde de devletten de… Neyse 80-90 hatta 100 bile görüyorduk nst de sancıları. 3 gece hastanede kaldım. Ciğer geliştirici iğne oldum sancı durdurucu haplar kullandım sayısız serumlar aldım. Ama rahim ağzı uzunluğum gayet normaldi, açıklığım da yoktu. Bebegin gelişimi de çok iyiydi. En son sancılar baya baya azalmıştı taburcu oldum. Hep yattım ayakta durmamaya dikkat ettim. Artık riskli gebeydim. Ama dikkat etsem de eski halime tekrar döndüm karnım yine sertleşiyordu. Bir gece tekrar bı acile gittim kasılmalar artmıştı. Ve çok şiddetli sancı çıktı serum verildi yine sancılar azalmadı. 34+5 dik. Artık sancı durdurucu ilaçlar da kullanamazdim. Doğum başlarsa durduramayiz dediler ve doğumhaneye yatışım yapıldı. Ama ben gayet iyiydim sancı hissetmiyodum. Bu arada açıklığım da 1 cm olmuştu. O gece doğumhanede geçirdim ertesi günü senin doğurcagin falan yok servise alalım bir gece de orda gözetim altında ol dediler. Onu da ben kabul etmedim. İyiydim nasılsa bebek de iyiydi açılma da 1 cm zaten sorun teşkil eden bir durum yok diyip imza atıp çıktım. Böyle böyle geçti haftalar. Bu gün de doğurmadım çok şükür diye uyuyordum hep. “Biraz daha sabır kızım, sen annenin sözünü dinlersin akıllı kızım” diye karnımı seviyordum kızımla konuşuyordum. Bugün 38+1 olduk teyzeleri. Ve asla sancim çıkmıyor artık 😂 o kadar garip bir durum ki. Ömrümden ömür gitmişti erken doğum yaparım da kızım kuvezde kalır çok acı çeker diye, şimdi de hiçbir belirti yok. Rabbim ne yazdıysa o oluyo işte. O kadar telaş o kadar endişe boşmuş. Tabiki onlem almak zorundaydık. Aldık şimdi de doğum tarihimizi bekliyoruz nasipse normal doğum düşünüyorum. Rabbim herkese hayırlı doğumlar nasip etsin vakti saatinde gelsin miniklerimiz ❤️🤲