Kızlar merhabaa. Doğurdum geldim. Sizlerle doğum hikayemi paylaşmak isterim. Allah isteyen herkese hayırlı, sağlıklı güzel evlatlar nasip etsin. Biraz bilgilendirme ile başlamak isterim.
İzmir de ikamet ediyorum. İlk bebeğimi karnımda 10 haftalıkken kaybettim. Bu 2. Gebeliğim. İlk doğumum. Gebelik takiplerimi hem devlet hastanesinde, hem de MedicalPoint İzmir Hastanesinde doktorum Mehmet Bal da yaptırdım. 38 haftalıkken doktorum hastane değiştireceğini belirtti. 39. Hafta Kontrolümü doktorumun yeni hastanesi olan İzmir Can Hastanesinde oldum. Bu haftaya kadar gebeliğimde herhangibir problem görülmedi. Eşim de ben de kalıplı olmamıza rağmen minik prensesimizin minyon olacağını biliyorduk. Baş çevresi küçük bir kızdı. 40+3 teki kontrolümüzde doktorum, 3 cm açılmam olduğunu, nst de sancılarımın düzenli olduğunu, istersem yatış yapabileceğini, bebeğimin başının kanala yerleştiğini ama henüz yeteri kadar aşağıda olmadığını söyledi. Ertesi gün sabah kadar müsade istedim ve eve geldim. Çok hareketli bir gebelik geçirdim. Saatlerce yürüdüm. Asansör kullanmadım. Plates topuyla tepinmeyi bile ihmal etmedim. Ahududu yaprağı çayı, ananas, hurma tükettim. Muhtemelen tropikal ormanlarda hasat edecek ananas kalmamıştır. 😀 Ama evdeki hesap çarşıya hicbirzaman uymuyor. Yaşadım öğrendim.
Hep dua ederdim. Allah ım beni senden ve eşimden başka kimseye muhtaç etme diye. Allah bana doğuma bile planlı gitmeyi nasip etti.
Eve geldiğimde, kendime lohusa şerbeti yaptım. Nevresimlerimizi değiştirip, kendime lohusa yatağı yaptım. Evi süpürüp sildim. Dolaba tatlı yapıp koydum. 2 tencere de yemek pişirdim. Kasıklarımdaki baskı artmaya başlayınca, meryem ana otunu dualarını okuyup suya koydum. Sabah evden çıkarken, sudan 3 yudum içip, kedim ile vedalaşıp evden eşim ve erkek kardeşim ile birlikte ayrıldım.
Hastanede önce yatışımı yaptık. Sonrasında hastanenin sgk lı olan hastalar için olan ufak bir süslemesi vardı. Hastane personeli arkadaşlar ile birlikte kendi süslerimizi de ayarladik. Odamıza yerleşip, nstye bağlanmam ile telaşımız başlamış oldu. 100 e vuran sancılarımı hissetmiyordum. 2 3 saat boyunca saatte 1 nst çekilerek, açılmayı bekledik. 5 cm olduğunda hafif hafif ağrılarımı hissetmeye başladım. Doktorum suyumu patlatacağını, kendi sancılarımın yeterli olduğunu, suni sancıya ihtiyaç duymadığını söyledi. Suyum patladıktan Sonra ağrılarım başladı, ki hissetmemek imkansız. 3 saat boyunca ağrı çektim ve ebem , doktorum dahil herkes çok şaşkındı. Normalde 5 6 cm de 10 15 dakikada 2 ve ya 3 kere sürmesi gereken sancım, araliksiz 3 4 dakika sürüyor, 10 15 saniye ara veriyordu. Nstde sancı çizgisi en tepede neredeyse sabitti. Sancım asla nefes almaya zaman vermiyordu. Doktorum ultrasonla baktı ve sezeryan kararı verdi. Çünkü benim minik kafalı kızım sancıdan kafasını çevirmiş. Yüzü gelmesi gerekenin tam tersi pozisyona dönmüş. Açıklık 6 cm olmasına rağmen , sezeryan kararı ile sedye istenmesi ve benim apar topar ameliyata alınmam bir oldu. İşte tam o anlarda içimden bir canavar çıktı. Videoları izlerken kendimi tanıyamadım. Salon hanımefendisi kişiliğim yerini aniden küfürbaz haydoya bıraktı. Dogumhaneyi birbirine katarken 5 dakika içinde ameliyathanedeydim. Spinal sezeryan için sedyeye alındım. O anda tam sancım tekrar vurdu. İğne için sancımın geçmesi beklendi. Spinal iğnesini hissetmedim bile. İğneden sonra bacaklarım ısınmaya başladı. Kendimi bir kuş kadar hafif ve ferah hissettim. Sonda uyuştuktan sonra takıldı. Ne acıyı ne de dokunmaları hissettim. Doktorum geldiğinde neden sezeryan kararı aldığını tekrar anlattı. ( sezeryandan uzak durmak isteyen bir doktor ) . Ameliyatta girdikten 15 dakika sonra cırtlak bir ses duydum. Hemen gösterdiler. Kızımı silip , temizleyip yanağıma koydular. Sonrasinda Kızımı babasına götürmek üzere dışarı çıkardılar. İşte ben bu kısımdan sonrasını hatırlamıyorum. Hayal mayal sürekli kaçta çıkacağımı sordum. Eşime kapıda 1 saat sonra kapıda olmasını söylemişler. Fıstık kızımla birlikte ebe ablalarıyla giyinip süslenmişler. Eşim karşıladı ameliyathane kapısında. Sonrasında odama alındım.
Ameliyattan 6 saat sonra ayağa kaldırdılar. Ne bas dönmesi, ne de ağrım oldu. Ağrım olmasa bile ağrım var dedim. Hep agri kesici takıldı. Fırsattan istifade sürekli yürüdüm. Doğru düzgün yatmadım bile. Karnıma da bastırdılar ama, uyuşukken yapmışlardı hissetmedim.
Sütüm hemen geldi. Yine de bebişe 15 cc kadar mama verildi. Daha rahat uyudu. Ertesi günü odamızda çekimimiz yapıldı ve sonrasında taburcu olduk.
Gelelim bilgilendirme kısmına.
Can Hastanesi Doğum ücreti sezeryan ve ya normal fark etmeksizin sgk lılar için 15.500 tl. Bu ödemeyi hastaneye yatış yaparken yapıyorsunuz.
Eğer Medical Pointte olsaydı güncel doğum fiyatı 24.500 dü.
Can Hastanesinin kendi anlaşmalı fotoğrafçısı mevcut. Doğuma girmesini isterseniz Eğer sadece anlaşmalı olan fotoğrafçı ile bunu yapabiliyorsunuz. Bunun için farklı farklı paketler ve fiyatlar mevcut. Bütçenize göre paket alabilirsiniz.
Hastane çantasına ben herseyden fazla fazla koydum. İhtiyaç duymasam bile iyiki almışım diyorum. Çünkü hastanede ve etrafinda hiçbirsey aramak zorunda kalmadık . Ben en çok elbise geceliklerle rahat ettim. Pijama takımının kullanışlı olduğunu düşünmüyorum. Doğum servisindeki diğer anneler de hep elbiseliydi.
Eğer ihtiyacınız olursa hastane , hastabezi, mama gibi şeyleri tedarik ediyor. Yani hastane benim beklentilerimi fazlasıyla karşıladı.
Bu satırları bebeğim kucağımda çipil çipil bana bakarken yazıyorum. Dünyanın en güzel duygusu.
Sorusu olan varsa eğer seve seve cevaplarım. Bebişlerini bekleyen annelere de kolay , su gibi doğumlar dilerim. 🫠🫠🫠