İlk gebeliğim 33+1 im ve korkuyorum. Evet biliyorum korkunun ecele bir faydası yok ama özellikle geceleri uykularım kaçıyor . Düşünmemek elde değil sadece korkum sancı değil bir çok şey iyi düşünmeye çalışıyorum ama geceleri tam olarak beceremiyorum. Tek isteğim sağlıcakla kucagıma alıp evimize dönmek. Evladımla kavuşmak için sabırsızlanıyorum heyecanlanıyorum ama korkuyorum da. Sağolsun eş dost sosyal medya sayesinde kafamızda zor sancılı bir süreç var eminim hiç bir bilgim olmasaydı bu kadar korkmazdım çünkü hic bilmediği fikrinin dahi olmadıgı bir süreç olurdu kafada bilince duyunca öyle olmuyor. Rabbimden tek istediğim evladıma sağlıcakla kavuşmak . Ve korkumu yenmek. Canımda bı okadar tatlıdır ki buda korkutuyor tabi rabbim yar ve yardımcımız olsun