Evet hanımlar, bende birgün buraya yazarmıyım kendi hikayemi diye düşünüp dururken sonunda o gün geldi. Gebeliğimin başından beri kilolu ve tansiyonu yüksek bir hamileydim. Birçokkez kanama yaşadım, tansiyon yüzünden acillik oldum. Yüksek tansiyonum sebebi ile doktorum malesef normal doğuma izin vermedi. İlaçlara rağmen hep 16 veya 18 lerde seyir etti. Doktorum 05.05.2023 pazartesi gününe tarih verdi ancak ben tarihi değiştirdim 06.06 olsun dedim. Bilim bakalım ne oldu? Ameliyattan bir önceki gün son nst de bebeğin kalp atımı yavaş çıktı. Çok hazırlıksızdım. Yanımda hiçbir eşya yoktu. Ulyrasonda bebeğimin boynuna kordon dolandığını duyunca elim ayağım boşaldı birden. Eşim yanımdaydı. Bebeğin kıyafetlerini bile bekleyecek vaktimiz yok hemen ameliyathaneye gidiyoruz dediler. Kimseye haber veremedik kaldık öylece. Koştura koştura doğuma aldılar. Çok gerilimliydi. Sedyenin teker sesi hala kulağımda yankı yapıyor. Ameliyatta belimden iğne yaptılar 4 kez çünkü ilk 3 ü kilolu olduğum için iğne buyu yetmedi sanırım. Sonra ayaklarıma sıcak birşeyler indi. Bacaklarımı sedyeye yatırıp bana oksijen tüpü taktılar. Kollarımı da bağladılar bilekten masaya. Başımda bir hemşire birsürü sohbet etmelik şeyler sordu. Tabi o sıra ben İnşirah suresi okuyorum. Bebeğin kalp atımına baktılar tekrar daha da düşük dediler. Öncelikle hiçbirşey hissetmedim. Ne sonda takıldığını ne de baskıyı, çekiştirmeyi. Korktuğum kadar değilmiş cidden. Zaten o sıra inanın herkes bence bebeğinin sağlıkla o ilk bağırış sesine odaklanıyor. Ben öyle oldum yani. Sonra sıcak bir sıvı döküldü ve iki kez üst üste öksürük. Hıçkırık bey doğdu☺️sıvı yutmuş ciğerlerine kaçmış malesef. Eşim kıyafeti getirmeye gittiği için bebeğimizi ısıtıcı battaniye lere sardılar. İlk teması da yaptık sıcacık tı. Hayatımda hiç bu kadar güzel koku koklamamıştım. Yantarafta hızlı hızlı kurulayıp sildiler. Ona bakmaktan ve sesine odaklanmak tan tansiyonumu fark etmedim bile meğer 19 lara çıkmış bana sakinleştirici yapılmış. Bu sebeple de 20 dk uzamış ameliyatım. Bende hâlâ bebeğimin sesi neden yok diye soruyorum hemşireye. Onu giydirip çıkarmışlar yukarı benden önce. Gittiğimde herkes aileler başına toplanmıştı. Kolumdaki damar yolu açılmış başımda 3 hemşire damar aramak için iğne batırıp çıkarıyor, biri de karnıma kum torbası koydu. Bebeğim doğum sırasında amniyon sıvısı yutmuş ona hemen oksijen taktılar. Ona birşey mi oldu diye bakmaktan canımın acıdığını hiç anlamadım. İlk ayağa kalkış çok zordu, kendimi hiç toparlayamicam gibi hissettim. Anestezi ve ağrı kesici etkisini kayıp ettiğinde kahve ve rezene çayı içtim. Ertesi akşam çıktık hastaneden. Çok ağrım oldu ama inanın canım çok hassastır benim, ben bile kendime şaşırdım. Bebeğim için 4.gün evde ayaklandım. Şimdi doktorumun sezeryan sonrası tavsiye ettiği şeyleri söyleyeyim size:
İlk olarak sütüm gelmedi. Bestlak adında bir damlayı günde 5 kez içtiğim 1 bardak suya 20 defa damlatıp içtim. 3.gün sütüm geldi.
Her gün dikiş yerime batikon sürüp açıkta bekledim, terliyorsam eğer uzaktan fön makinesi ılık ayarı ile kuru tutmaya çalıştım.
Korse henüz vermedi doktorum ama ben obezite korsesi kullandım. Çünkü ayağa kalkmakta güçlük çekiyordum.
2 günden dikiş yerimi hacışakir beyaz sabunla yıkayıp kuruladım.
Sütüm artsın diye de helva, dereotu çok tükettim.
Benimde hikayem böyle işte. Rabbim isteyen herkese nasip etsin, hepinize sağlıklı sıhhatli bir şekilde evladınıza kavuşmanızı diliyorum.