Selam ben de hikayemi anlatmak istedim 😁
Bebeğimin gelişimi artık yavaşladığı için 38.haftada sezaryen oldum. Zaten en başından beri sezaryen istiyordum.
Bu arada hastane çantanızı doldurmayın ıvır zıvırla, ben minimal hazırladığımı düşündüğüm halde bir çok şeyi kullanmadan geri getirdim. Kendime 1 pijama 1 yedek aldım yedeğe gerek kalmadı. Bebişe 3-4 hastane çıkışı aldım, doğumdan sonra giydirdikleri takım ile çıktık 😁 battaniyeniz bebek beziniz şapkanız olsun yeter. Ağız mendili falan hiç açılmadı bile paketi. Depend 2 tane yetti de arttı. Başka da bir şeye gerek yok bence. Neyse sezaryene dönüyorum 😊
Yatış yapıldı damar yolu açıldı sonra ameliyathaneye götürdüler. Aaa beni bir korku sardı mı orada, baya kaskatı kesildim korkudan. Ne korkusu olduğunu hala bilmiyorum, ameliyat korkusu değildi de o ortamın hareketliliği ve benim hayatımın birazdan sonsuza kadar değişecek olmasının korkusuydu galiba. Anestezist geldi iğne için, burada okuduğum doğum hikayeleri sayesinde iğneden hiç korkmuyordum damar yolu açılması daha çok acıtıyor yazmışlardı hep. Ama benimki acıdı doğrusu ki canım pek tatlı değildir. Neyse hemen bacaklarımdan inen o sıcaklığı hissettim zaten dedim tamam hadi başlıyoruz. Doktorum geldi, dünya tatlısı, onu görünce biraz rahatladım. Sonra beni çekiştirmeye başladılar ama ne çekiştirme 😁 sanki vücudum lunapark ve içimden roller coasterler geçiyor gibi 😅 acı yok tabi bu aşamaların hiçbirinde sadece sarsılma hissi. Sonra birden bi ağlama sesi geldi ayy dünya durdu bana sanki. Ten teması için hemen verdiler göğsüme allahım çirkin şey 🧿 içimden bu nasıl çıkar diye şoktaydım resmen. Gerçi hala şoktayım 😂 sonra bebişi götürdüler beni de dikip odama çıkardılar. Belden aşağısı uyuşuk ama ben gayet enerjiktim. Bebek hemşiresi nasıl emzireceğimi gösterdi. Bu arada ilk 3 gün sadece şeffaf bir damla olarak geldi sütüm. Sonra kolostrum denilen sarı renkli faydalı süt geldi. Ve 4. Gün normal sütüm az az gelmeye başladı. Sabırlı olun ve kendinizi hep olumlu güdüleyin süt konusunda. Ben hamileliğimden beri hiç süt sorunu yaşayacağımı düşünmedim hep kesin emziririm diye odakladım kendimi. Neyse ameliyattan 4-5 saat sonra doktorum geldi, canın ne istiyorsa ye iç dedi ben de yemeğimi yedim. 1-2 saat sonra da yürüyüşe çıktım. 3. veya 4. adımda gaz çıkardım 🤭 gaz çıkarmaya yardımcı olsun diye kayısı hoşafı vs yiyip içmedim açıkçası, doğumdan birkaç gün önce lif ağırlıklı beslenmeye özen gösterdim sadece. Yürürken acı değil de bir yanma hissi var karnınızda, çok ilginç bir şey nefes kesiyor. Minik minik adımlarla kendimi zorlaya zorlaya yürüdüm tek başıma çünkü eşim sağolsun uyuyordu çok yoruldu gariban şey. Baya zorlandım ama bir ara bayılıyorum galiba diip kenarda bekledim. Akşamına dependimi bile kendim değiştirmiştim sabahına da hafif acılı da olsa yürüyordum. Yataktan doğrulma kısımlarında çok zorlandım ben.
Neyse ertesi gün hastaneden çıktık ve eve geldik. Bu noktadan sonrası benim için biraz HASSAS, dileyen gerisini okumayabilir.
Arabadayken bir baş ağrısı tuttu beni böyle sinüzit ağrısı gibi normaldir dedim sallamadım eve geldik bebişle ilgilen vs derken o gün geçti. Ertesi gün sabah baş ağrısından ağlıyordum, gözüm kararıyor midem bulanıyor eşim bir yandan bir şeyler ye bebek aç diye baskı yapıyor kabus gibiydi. En son ben ölüyorum beni hastaneye götür dedim, haftasonuydu acile gittik. Spinal anestezi kaynaklı beyin omurilik sıvısı kaçağı olmuş. Tedavisi bol kafein ve dümdüz uzanarak yatmak. Tabi evde yenidoğanla bu mümkün mü.. Tuvalete bile kalkma dediler. Nasıl yani? 😁 3 gün kabus gibi geçti, doğrulduğum an beynim aşağı doğru akıyordu sanki, bebekle istediğim gibi ilgilenemedim diye çok üzüldüm ama hep zorladım kendimi bir şeyler yapabilmek için. Neyse bugünlere gelebildik sonunda şimdi hafif sarılığımız var teyzeler, bekliyoruz geçsin diye.. bi maşallahınızı ve geçmiş olsun dileklerinizi alırız. Sorularınız varsa mümkün olduğunca bildiğim kadarıyla cevaplarım.