Merhabalar, bende buraya yazacağım günü iple çekenlerdenim ❤️
06.06.2023 tarihinde 40 haftalık olacaktım . Öncesinde ki her muayene de hiç sancı ve açılma çıkmamıştı . 6 Haziran da muayeneye gittim ve yine sancı ve açılma hiç biri yoktu , ama ben artı çok sabırsızlanıyordum. Doktorum bir kaç gün beklemeyi ve kontrollü şekilde ilerlemeyi istedi . Ancak yine çıkma ve sancı olmazsa sezeryan alma ihtimalini söyleyince dedim hocam bugünün tarihi de güzel riske atmayalım alalım :) Emin misin diye defalarca sorduktan sonra dedim evet hemen yatış işlemleri ve tahliller başladı . Biz hemen herkese haber verdik sezeryana giriyorum diye ve 1 saat sonra ailelerimiz gelmişti . Herkes şüşko göbeğimle vedalaştıktan sonra beni bir ağlama aldı son kez göbeğimdesin nasıl olacak vs derken hemşireler gelip beni aldılar . Ameliyathaneye gittik, eşim ve ailelerimiz kapıya kade eşlik ettiler . İçeri girdim ve hayatımda ilk kez ameliyat odasındaydım. Tabi biraz gerginlik vardı . Spinal anesteziyi aldığım gibi his kaybım başladı ve 10.50 de girdiğim ameliyat odasından 11.01 de bebeğim doğarak benim ameliyatıma devam edildi. Bebeğin sesini duyana kadar doktor ve hemşireler ile sohbet muhabbet içindeydim ağlamasını duyunca bende ağladım ve hemen göğüsüme koydular . Tipine baktım biraz çirkin bu galiba dedim😀 bebeğimi hemen babası ile tanıştırmaya kapıya çıkarttılar. Kucağına alınca ağlamış bizimki 🥹 ameliyatımda 11.30 gibi bitip beni de çıkarttılar. Odaya indikten 15 dk sonra bebeğim geldi . Giydirip kuşandırmışlar dediler emzir :) dedim nasıl ilk bu yardım please … neyse o gün bir şekilde geçti ama evde ki ilk gecemiz uykusuz stresli ve ağrılıydı. He şunu da söyliyim sezeryan olacaklara bol bol yürüyüş yapın ameliyattan sonra bugün 3. Günüm ve yok denecek kadar ağrım var diyebilirim . Herkesin vücut yapısı ve çocuğu birbirinden farklı o yüzden kesinlikle başkaları ile kıyas yapmayın . Oğlumla Birbirimize alışmaya çalışıyoruz şuanlık her şey yolunda . Hepiniz umarım sağlıkla kucağınıza alırsınız 🌸🌸🌸