Hannah
En başta belirtmek isterim ki benim hikayem pek de istediğim gibi sonuçlanmadı ve kolay bir Doğum değildi o yüzden etkilenecekler okumasın :) gebeliğimin son haftasında artık ne zaman gelecek oğluşum diye merak ve günü geçince kakasını yerse diye de endişe içinde bekliyordum. Yurtdışında olduğum için öncelikle normal Doğumu denemek zorundaydım ve kendimi tamamen bu fikre hazırlamıştım. yaptığım onca yürüyüşlere ve egzersizlere rağmen ne nişan ne sancı olmayınca 40+1 de Doğumu tetiklemesi için çatı muayenesi oldum. Türkiye’de nasıl bilmiyorum ama burada içeride 10 tur çevirip hormonların salgılanmasını sağlıyorlar. O akşam kahverengi leke gelmeye başladı ama sancı yoktu. 2 gün sonra bebeğin hareketlerinde azalma hissederek hastaneye gittik ve ertesi günü Doğumu başlatalım dediler ve yine tetiklemek için 15 kez çevirme hareketi yaptılar. Gece düzenli sancılarım geldi ama sabah kesildi. Yaptıkları ilk uygulama çatı muayenesi şeklinde tetiklemeydi ve açılma sadece 1 cm olmuştu. İçeriye bir de jel sıktılar ve ben egzersiz ve yürüyüş yapmaya başladım. Gece sancılarım yine düzenli oldu ama sabaha yine kesildi ve ertesi günü suni sancı vereceklerini söylediler. Tüm gün servise almaları için bekledik. Akşam 7 de ancak aldılar ve yeniden çatı muayenesi yaptılar. Açıklık aynıydı ve buna rağmen suyumu patlattılar. Açıklık neredeyse hiç olmadığı için işlem çok acı vericiydi. 2 saat sancılar kendiliğinden gelsin diye bekledik ama gelmedi ve suni sancıyı başlattılar. İlk başta dayanılabilirdi ama bir kaç saat sonra çok zorlamaya başladı ve epidural istedim. Bir taraftan da sakinlaştirici gaz çekiyordum ama acıyı hafifletmeye yetmiyordu. Epidural de sadece sağ bacağımı uyuşturdu ve sancıları hissetmeye devam ettim. Sabaha karşı 5 gibi bebeğin kalp atışları düşmeye başladı. en yüksek dozda sancı verildiği halde açılma sadece 4 cm olmuştu. Sezaryen teklif ettiler ve ben nolur hemen alın dedim. Epidural tam tutmadığı için spinal deneyeceğiz olmazsa genel anestezi yapacağız dediler neyseki spinal işe yaradı ve bebeğim saat 5:27 de dünyaya geldi. 3570 gr 48 cm doğdu miniğim. Ailelerimiz Türkiye’de olduğu için bütün bu süreçte yanımda sadece eşim vardı. Ağlamamak için kendini çok zor tuttuyordu Gerçekten de kadınlar 1 kere doğuruyor ama erkekler 9 doğuruyor. Her ne kadar normal Doğum diye diretsem de sezaryen acıları o sancıların yanında hiç bişey değilmiş ve şu an normal Doğum yapanları büyük bir hayranlıkla dinliyorum ve takdir ediyorum. Allah herkese kolay doğumlar nasip etsin, benimki gibi talihsizliklerden korusun. Benim hikayemden çıkarılacak ders: Eğer açılmanız yoksa sakın normal doğum diye diretmeyin arkadaşlar.