Kızlar size bir şey anlatmak istiyorum. Ben çocukluğumdan beri böbrek hastasıyım bir böbreğim çocukken %19çalışıyordu sonradan kaybettik çalışma oranını malesef çocukken çok zor tedaviler gördüm . En zoru da sonta takılmak zorunda olmam ve sontalı film çekilmemdi . 2 defa sonta taktılar. İlk takıldığımda ne olduğunu bilmediğim için çok korkum yoktu ama ikinci takıldığımda ne olduğunu bildiğim için ciddi anlamda tranva ve korku oluşmuş o kadar tranva olarak kalmış ki sonta gördüğüm an bayılacak gibi oluyorum korkudan ikincisini zorla takmışlardı. Bir çocuk olarak kabusum olmuştu resmen sonta olayı çünkü film için saatlerce sonta ile geziyorsunuz can yakıcı ve çıktıktan sonra da can yakıcı kızlar bu durumdan dolayı çatı muaynesi olmaktan çok korkuyorum sırf sezeryanda sonta takıyorlar diye de sezaryan olmak zorunda kalma korkum var inanın doğumdan korkmuyorum ama doktor bana çatı muaynesi dediği an ya da vajinal ultrason dediği an bana bir şey oluyor o kadar korkuyorum ki anlatamam nasıl bir şey olduğunu bilmiyorum aslında korkmamam lazım ama zihnimden sontayı ve onun verdiği acıyı atamadığım için o tranva aklıma geliyor ne yapabilirim bu konuda yardımcı olabilir misiniz