majamm
Beguile
48 gün önce spinal doğum yaptım. Odaya girdiğimde uyuşukluğum geçmemişti, geçtiğinde hemen ayaklandım ağrıma rağmen kendimide dikişlerimide zorlamayacak şekilde minik minik adımlarla yürüdüm yürüdükçe açılmaya başladım açıldıkça dhaa çok hafifledim. Ellerimin ödemini görseniz aklınız çıkardı bebeğimi zor tutuyordum tutamadığımda üzülüyordum ama ona rağmen hep iyi olacağımı düşündüm bebeğimi gördükçe ödem mödem kalmadı sonuçta ölümüne kalacak diye bişi yok illaki geçiyor sadece biraz sabır istiyor.Göğüs ucum desen yokun yokuydu Yani, silikonla tutturmaya çalıştık zorla tutturduk ama bu seferde sütüm gelmedi mecbur mama verdik. İllaki üzüldüm ama pes etmedim 4. Gün falan sütüm geldi zorla silikonla emzirdim. Bazen emmedi Göğüsümü sağdım biberonla içirdim. Eve geldim ağrım devam etti yatak odamı kullanamadım ağrılarım geçene kadar çünkü yatak yüksekti yatıp kalkmak zordu sonra salonda koltukta yattım çoğu zaman kalkmak mümkün olmadı ağrımdan dolayı ancak ona rağmen hep iyi güzel düşündüm ayaklandım e ne oldu ağrımda geçti şükür. Sonra tamamen toparlandım derken yaşadığım her andaki acı ve ağrı benm gururumdu. İnan 48 gün öncesine geri dön deseler yavrum için o ağrıları Şuan şu saniye yeniden çekmeye hazırım yavrum için herşeye değer çünkü. Diyeceğim şu Kİ ben hiçbir ağrımda pes etmedim sızlanmadım geçeceğine inandım ve geçti. Herkesin acı eşiği farklı ben ağrılarımı acılarımı güzel düşüncelerimle hayalini kurduğum o anları güzelleştirerek geçirdim. Herkesin doğum süreci farklı. Kimse kimsenin olumsuz doğum anından etkilenmemeli ama güzel yaşanan anları Hayal edip acıları ağrıları güzelleştirebilrsiniz 🌸 herşey bizim elimizde. Sevgililer