Kizlar doğurup geldim bende… 27 mayıs günü sabah 8de hastaneye yatisim yapıldı. Önce tansiyon kan ve nst bakıldı. Sonrasında ameliyat için önlük giyip saat 9da ameliyathaneye indirildim. Tabi inerken hem korkudan hemde heyecandan ağlıyorum. Girer girmez herkes beni çok pozitif karşıladı korkma biz buradayız dedilsr hep ama ben korkuyorum tabi.. sonra aneztezi uzmanı gelip bana sakin ol hiç acı hissetmiceksin hissedersen ben burdayım bana söylemen yeterli diyip ignemi yaptı.. O sıra beni yatırıp tansiyon bir çok cihaza bağladılar. Sonrasında kendi doktorum geldi sonda takıldı his varmı diye sordular hayır dedim. Birazdan baslicaz bebeğin adı ne olucak diye sordular ne şarkı istiyorsun şarkı açalım dedikleri an bebeğimin sesini duydum nasıl oldu ne zaman başladınız demeye kalmadan yanağma dokundurdular göz yaşlarım sel bebeğimi gördüm diye ağlıyorum. Sonrasında fotoğraf çekimi yaptılar bebeğimi giydirip gönderdiler 5 dk bile sürmedi ardında ben çıktım. Asla ne acı ne başka birşey hissetmedim odama götürdüklerinde hemşireler geldi öncesinde beni temizlediler ve giydirdiler hemen bir serum ve ağrı kesici takıldı. Doğumdan 2-3 saat sonrasinda sadece ağrı hissettim onuda hemsirelere söylediğimde hemen ağrı kesicimi yenileyip sürekli benimle ilgilendiler. Akşam üstü de tekrardan gelip beni ayağa kaldırıp gezdirdiler . En büyük korkularimdan biriydi ilk ayağa kalkış . O an nasıl kalktım bende bilmiyorum ama hemşire bile çok şaşırdı iki tur attık koridorda ve sonrasında yatağıma yatirildim. Ertesi sabah ta saat 9 da çıkışimi yaptı doktorum eve gelip dusu mu aldım. 1-2 gün tek başıma kalkamasam da 3. Gün tamamen ayaklanip çocuğumla ilgilenebildim.. Korkmanıza hiç gerek yok acı hissetiyorsunuz hiç sonunda bebeğinize kavuşunca herşey geçiyor zaten🤲🏻 Rabbim herkese evladıni sağlikla kucagina almayı nasip etsin..