Bilenler bilir, 19 Mayıs’a yani bugüne doğum planı yapmıştık doktorumla, ben günlerin geçmesini beklerken cumartesi gününden itibaren ara ara sancı çekiyordum ama gaz sancısı ve ya yalancı sancı diye düşünüyordum çünkü hem kısa hem düzensizdi. Ta ki Çarşamba gününe kadar. Sabah kalktığımda yine hafif ağrı vardı belimde ama yine aynı sancılar diye düşündüm. Sonra biraz da olsa geçiyordu eşime arada ben bugün doğuracağım diyordum 😂 o da he kesin he diyordu 😂 öğlen 3 gibi benden nişan geldi hemen doktorumu aradım. Gel bakalım sancını da ölçelim dedi ve sancım çıktı Nst’de. Doktorum belki düzensiz sancı da olabilir, git eve kendini dinle geçmezse gel alalım dedi. Ben eve geldim ve sancılar düştü 5 dakikaya şiddetli geliyor. Tekrar doktoru aradık ve hastaneye gittik. Hemen nöbetçi doktor gördü beni, burası çok canımı sıkıyor hala sezaryen olacağım dediğim halde çatı muayenesi yaptı, ben istemiyorum dediğim halde. Ölçtüğü halde tamam artık bırakın dememe rağmen inatla tekrar soktu parmaklarını ve onun arkasına suyum geldi. 5 cm açılmam olmuş. Ben artık çığlık çığlığa bağırmaya başladım, beni alın artık diye 😂 45 dakika bile sürmeden beni ameliyata aldılar. Ben ameliyatta tüm ekibe beni bayıltın artık diye bağırıyorum doktorun gelmeden olmaz diyorlar ama ben o sancıyla hala bağırıp kavga ediyorum 😂 en son doktorumu gördüm ve beni direk bayılttılar. Uyandığımda kızım odada beni bekliyordu ve ne ameliyat ağrısını bildim, ne de o ilk yürüyüşte ki ağrı bilmedim desem yeridir. İyi ki sezaryen oldum diyorum ve şimdi küçük civcivim yanımda uyuyor 🥰♥️