Ergvn ben duanın gücüne hep çok inanırdım ve kabul olacağına da inanmıştım yine, Allahım bu kadar dua ettim kabul eder kesin diyodum. Ama sanırım bu iş bambaşka. Kader çizgisi gibi. Ölüm saati gibi. Çok önceden belli olan şeyler… uyku arasında bile dua ediyodum ben. Rüyamlarımda bile. Şuan düşününce çok hastalıklı bir düşünce aslında. Velhasılı yapacak hiçbir şey yok, kabullenip elimizdekiyle mutlu olmaktan başka…