Sonunda fırsat bulup çok istediğim doğum hikayemi yazabiliyorum kızlar. Ben kendi isteğimle sezeryan doğum yaptım ve iyi ki de öyle yapmışım hiç pişman olmadım. Burada olumlu olumsuz tüm yorumları okumuştum ve biraz korkuyordum. Sabah erkenden hastaneye gittik 9’da doktorum geldi ameliyathaneye indirildim. Şansıma dünya tatlısı bir doktorum var tüm doğumları şarkılarla sohbetlerle yaptırır. İndim ki herkes gülüyor güzel şarkılar çalıyor. Anestezi uzmanı geldi belimden spinal anestezi için iğnemi yaptı. Oturur pozisyonda sırtınızı kambur yapıyorsunuz belinizden yapılıyor. Beni biraz tedirgin ediyordu belden yapılması ama hiç mi acımaz yani şok oldum. Derin nefes alın hiç düşünmeyin orayı. İnanın hiç acımıyor böyle cimciklenmiş gibi bir his. Aniden bacağıma sıcak bir his geldi hızlıca yatırdılar beni ve sondayı uyuşukken taktılar. Ameliyat başladı 0 acı sadece ufak tefek çekiştirmeler hissediliyor. Bi hemşire hep başınızda duruyor. Uyuştuktan birkaç dakika sonra 9.15’te kızımın sesini duydum Allah bekleyen herkese nasip etsin inşallah. Öyle tarifsiz bir an ki. Benim dikişlerime geçilince bir ara çok midem bulandı bayılacak gibi hissettim hemşire hemen bir iğne yaptı kendime geldim. Öyle hissederseniz derin derin nefes alın bırakmayın kendinizi zaten müdahale ediliyor hemen. 9.45 gibi odaya çıkarıldım. Çok şükür sütüm de geldi azar azar bu konudaki olumsuz şeyleri hiç duymamıştım siz de öyle yapın. Süt olayı çok psikolojik bir şey çünkü. Uyuşukluk geçmeye başladıkça dikişlerdeki ağrıları yavaş yavaş hissetmeye başladım. Ağrı kesici yaptılar ama yine de tam geçiriyor diyemem. Ama bunların geçici olduğunu hatırlattım hep kendime. Sondayı uyuşukluk geçince çıkardılar ve benim eeen korktuğum şey oydu fakat şimdi kendime gülüyorum hissetmedim bile. Yanımda kahve ve kayısı hoşafı götürmüştüm. Sıvı tüketmeye başlayabildikten sonra bol bol hoşaf ve kahve tükettim. İlk ayağa kalkış evet zor evet ağrılı buna hazırlıklı olun. Ama dimdik ve ileriye bakarak acısa da tek hamlede birden kalkın. O an acısını düşünmeyin yürüdükçe biraz daha geçiyor ama kolay diyemeyeceğim. Ben koridorda sürekli yürüdüm acısa da yürüdüm sızlasa da yürüdüm. Hemşireler en çok siz yürüdünüz demişti bunun faydasını ilerleyen günlerde hızla hayatıma dönünce gördüm. O yüzden bol bol yürüyün. İlk gece gerçekten zor geçti. Kolay dersem yalan olur. Ağrısı, kanaması, emzirmesi, yürümesi derken… Fakat bahsettikleri baş ağrısı bende olmadı bol kahve içtim belki etkisi olmuştur. Annem ve eşim kalmıştı yanımda. Ve ben doğru düzgün gaz çıkaramadım onca hoşafa onca yürümeye bana mısın demedi. En sonunda sabah rezene çayı etkili oldu birazcık çıkardım. Ama sadece ilk gece o kadar zorlandım. Eve gelince her şey daha kolaylaşıyor kızlar. Evde 2.gün ben kendim kalkıp kızıma baktım evet ağrım sızım vardı özellikle gece bastırıyordu ama dayanılmayacak gibi değildi. Sadece yataktan kalkarken ve yatarken çok zorlandım yardım aldım. Ki 6.günde büyük tuvalete çıktığımı düşünürsek gaz sancısı da cabası yani. Bir de dik yürümeye çalışın o kısım da zor ama ne kadar eğilip bükülürseniz yürürken dikiş bölgesinin iyileşmesi o kadar zorlaşıyor. 5.gün çok daha iyiydim, 7.gün tam dikleştim ve ağrı sızı ne varsa tamamen bitti ameliyat olmamış gibiydim. Doktorum acı eşiğin çok yüksek dedi ama bence alakası yok kendinizi bırakmayın güçlü durun her ağrıdığında geçecek diye düşünün inanın çok hızlı geçiyor. İnsanların olumsuz söylediklerine değil olumlu olanlara odaklanın. Sonuçta yavrunuza kavuşuyorsunuz bunlar tatlı acılar. Ayrıca kabızlık sorununuz olursa ki benim oldu anca 6.gün çıkabildim duphalac şurup içtim o iyi gelmişti doktorunuza sorarsınız aklınızda bulunsun. Çok uzun yazdım farkındayım ama Başka sorunuz olursa sorabilirsiniz. Allah hepinize kolaylıkla yavrusuna kavuşmayı nasip etsin inşallah 💞