Evet arkadaşlar başlayınca geçmeyen, regl olmadan önceki bel ağrısının aynısı, masajla, yatınca ya da kalkınca hiçbir değişiklik olmayan bel ağrısı doğum belirtisiymiş.
35+4 akşamı bir anda başlayan bel ağrım doğum belirtisiymiş. Aklıma geldi ama geçer heralde diyerek saatleri geçirdim, kendim ovaladim, evin
içinde yürüdüm, eşim masaj yaptı, yattım, kalktım, duş aldım, asla geçmiyor. Karnıma, kasıklarıma doğru gelir mi diye takip ediyorum henüz gelmiyordu oralara ağrı, biraz rahatlamıştım bu sebeple, çünkü karnıma girseydi doğum başlamış olacaktı bunu anlayacaktım burda okuduğum kadarıyla. Bu arada ikinci hamileliğim, ilki 40 hafta dolunca iri bebek ve çatı darlığı sebebiyle sezeryan oldu. Neyse o akşam sabaha karşı ancak uyuyabildim endişelendim. Uykumda bile devam etti ağrılar ve karnıma doğru gelmeye başladı, kasılma dedikleri neymiş anlamaya başladım. İlkinde ne yalancı ne gercek hiçbir sancı hissetmeden doğurdum, sancı kasılma nedir bilmiyorum yani. 3 saat uyudum ya da uyumadım kalktigimda dk takip ettim düzensiz ama sürekli bir kasılma var ve bel ağrısı hâlâ devam ediyor. Doktoruma mesaj attım hemen gelin bakalım dedi. Yine ihtimal vermeden ama nolur nolmaz diyerek hastane çantamı da alarak hastaneye gittik. Doktorum baktı nst ye bağlandık hafif ağrı sancı çıkıyor dediler, doktor ultrasonda baktı zaten önde gidiyordu ama şuan rahim 38 haftalık bebek hissediyor dedi. İdrar tahlili istedi enfeksiyon da sebep olabiliyormuş çünkü. Tahlil çıkana kadar tekrar nstye bağlandım, 2 adet serum ve ciğer geliştirici yaptılar ama fayda etmedi. Oğluşum yola çıkmış geri dönmüyor. Nst de sancılar artmaya başladı, azalmıyor sürekli artıyordu. Doktor bebeğin kilosunun iyi olduğunu, durduramadigimizi söyledi ve alalım dedi. Ben tabi şok. İnsan hazırım zannediyor ama asla hazır olmuyormuş. Derhal sezeryan hazırlıkları başladı ve doğuma alındım. Genel anestezi istedim. Gayet güzel geçti. Sezeryan bir ameliyat neticede ağrı acı illaki oluyor. Ben odaya geldim bebeğim kontrole gitmiş, kendi nefes alamiyormus kontrol altında tutacağız dediler. O sırada ben kendi ağrı acımı çektim, şoku atlattık derken doğumdan 11 saat sonra bebeğimi uzaktan görebildim sadece 3-4 dk. Henüz kucağıma almadım. 1 gece hastanede kaldık çıktık bebeğim hastanede kaldı. Bugün 3.gün. süt sağmaya başladım, sabah görüş günü, gidip göreceğim. Ne kadar kalacağı belli değil. Ama iyi haber kendi nefes alıp veriyormuş.
Dua edin nolur görmeye gittiğimde alıp geleyim.
Kötü anlattiysam affola, kimseyi üzmek ya da endişelendirmek istemem. Burda okuduğum tüm doğum hikâyelerinde ayrıntı yazılan bilgiler sayesinde ben sancinin ne olduğunu anlayabildim, sakinlikle sancılarımı karşılayabildim o sebeple ben de ayrıntı yazmak istedim.
Tüm annelerimiz bebeklerine sağlıkla kavuşsun inşallah.