4 mayıs sabah 8de hastanedeydim suni sancı ile doğumu başlatmak adına kontrol sonrası yatış yapıldı. Kademe kademe suni sancı verilmeye başlandı. Korkulacak veya abartılacak gibi değildi gayet güzel karşıladım. Bir yandan da fitil takıldı. Yurumeye egilmeye vs basladim. Kontrol yapılıyordu. Squat cekerken tık sesi geldi bi ara vajianadan sonra falan çatala çıkardı ebe açıklık kontrolü için. Bacakları ayırmam ile kendi suyum gelmeye başladı. Su gelince sevindik ama bizimki kakasını yapmaya başlamış doktor geldi sorun yok devam edebiliriz sancıya dedi. Nstye baglanip sancı devam edildi daha sonra nst söktüler tekrar yürümeye etmeye bassladim. Bu sefer suni sanciya kendi sancilarim dahil oldu. Su gelene kadar çektiğim sancı sancı degilmis onu anladim😂 şiddeti artıyordu sancının doktor tekrar kontrol için geldi açıklık 3 cmde kalmis bebek kendini itemiyor suyun rengi de iyice değişmeye başlamıştı. Doktor tercihini sundu kararı bana bıraktı istersen bekleriz ama uzun sürebilir işin içinde kaka olunca beklemeyi önermiyorum dedi. Bizde kabul ettik catalda dururken sondam takıldı ne ara ameliyathaneye gittim anlayamadım bile. Hızlıca götürdüler anestezi yapılmaya başladı belki acılı bir andı ama kendi sancımdan belimi sırtımı dusunmedigim için çok çabuk halloldu hatta anestezi uzmanı ikinci sezeryanin mi çok sakinsin hiç kıpırdamadın dedi🤣 kendi sancımdan onu hissetmedim dedim. İğne yapıldığı an tüm sancım gecti uyustum. 5 dakika sürmeden bir ses annesi bu çocuğun o kadar çektiğin sanciya neden gelmediği belli diyip gösterdiler boynuna 2.5 tur kordonu dolamış itememiş kendini. O an en doğru kararı verdiğimizi fark ettim ve daha da rahatladim. Cekistirme vs hic birsey hissetmedim oglusumu çıkardılar ama benim dikişler uzun sürdü tabi o ortam buz gibi hiç üşümeyen ben ısınamadım titremekten. Bende kusma olmadı ama bulantı oluyormus cidden, ilaçla hemen geçti. Daha sonra cikartildim odama götürdüler bebeğimi getirdiler. Hersey çok güzeldi çok şükür 14:56 da doğum gerçekleşti akşam 11de kendim yurumeye başladım. Zor kolay diyemem aşırı zor hemde ama insan o an bebeği için herseyi yapıyor tüm hastane şaşırdı o kadar çabuk toparlanip kalkmama veya hemen emzirmeye calismama mecburdum ihtiyacı var bu mantığa girince insanın yapamadığı hiç birsey yok. 8 günlük olduk hersey yolunda çok şükür. Ağrılarım azaldı ilk günden beri kalkıp yürüyorum yatağa baglamadım kendimi sizde kalkmaya gayret edin kalınca çabuk topluyor insan. Korkmayın iki doğumu tattım diyebilirim. İkisinin de zorluğu kendine has bir de sizin vücudunuza bağlı.