Mihri-musta
🙂 Allah’a binlerce kez şükürler olsun. Rabbim isteyen bekleyen herkese bu duyguyu yaşatsın. Uygulamada devamlı pozitif normal doğum hikayeleri okuyarak gebeliğimi geçirdim. İlk haftalardan itibaren hersey son haftalarıma kadar normaldi. Kusma, mide bulantısı, mide yanması olağan şeyler olduğu için onlar saymıyorum ama elbette uykusuz çok geceler geçirdim mide yanmasından, olsun sonunda kızıma kavuşacaktım. Aktiftim oturarak çalışıyorum masa başı ama mümkün olduğunca hareketli olmaya çalışıyordum, asansör veya yürüyen merdiven kullanmadım. 32. Haftamda uzuuun bir tatile bile çıktım 12 gün, kendimi dinledim yüzdüm, yedim, içtim, güldüm, arkadaşlarımla kızım karnımda güzel vakit geçirdim. Herşey normal gidiyordu hatta fazla normal, doktorumla hep normal Doğum üzerine konuşuyorduk. 28.haftamda şekerli yememeye dikkat etmem gerektiğini söylemişti çünkü suyum artıyordu bu da erken doğuma neden olabilirdi. Dikkat ettim gerçekten. Kahvenin yanında Günde bir kare bitter çikolata hariç tatlı yemedim. Bu arada 32.haftamda gittiğim tatilde kendi kendime oooh şimdi baya yüzdüm hareketliyim şurda doğar kızım diye düşünüyorum. Geldik 36. Haftaya kontrolde kızımla ilgili herşey yine normaldi doktor kasık agrın varsa çatı muayenesi yapalım dedi, hiç agrım yoktu bir hafta sonraya erteledik, 37. Haftada hala hiçbir agrım yok çatı normal ama birşeylerin olması kızımın artık ben gelecegım sinyalleri vermesi lazımdı. 38.haftadayız hala Yok, doktorum herşey birden değişebilir moralini yüksek tut, hareket yürüyüş devam ama diğer taraftan da her ihtimali konuşmalıyız bebeğin iri seni çok zorlar baş çevresi ile kamik yapın seni zorlayacak gibi duruyor dedi ben hala normal Doğum istediğim için çok fazla üzerinde durmadım açıkcası o an. Çünkü kendimi donanımlı hissediyorum nefes ile kasılmaları atlatma, ıkınma, göğüs nefesi karın nefesi, perine masajı, çömelme vs. Yapabildiğim herşeyi yaptım. Yatar pozisyonda ıkınma talimi bile yaptım 🙈 eee sonunda kızıma doğal kavuşma var. Geldik 39+4 e nst de sancı Yok, bebek pozisyonunda ama aşağıya İnmemiş sadece Rahimde yumuşama var bu kez tamamıyla ciddi olmalıydık, doktorum tüm artı ve eksileri anlattı ama ben sezaryenden korkuyordum, doktorum anlatırken kafamın içinde ameliyathane kan maske bıçak ve acı oradan oraya çarpıyordu korkudan titriyordum. Gözlerim doldu. Neden yapamadım ben dedim yani niye sezaryen. Doktorumdan Allah razı olsun beni motive etti ilk önce suni sancı ile deneyecektik yine normal doğum ihtimalim vardı yani, eve git sakince düşün 40tan sonra daha sıkı takip de edebiliriz ama ben tecrübelerimle bekleme taraftarı değilim dedi, kadınlar kendılerini yetersiz hissediyorlar ama öyle değil sen elinden geleni yaptın kızına kavuşacaksın dedi. Eşimle hastane bahçesine çıktık ben önce ağlayıp rahatladım sonra mantıklı düşündüm bebeğim ve benim sağlığım Doğum şeklinden daha önemli kızımla geçirecegım sağlıklı uzun bir hayatım olsun sadece sonuca kızıma kavuşmaya odaklanmalıyım. Doktorumla yeniden görüştük tam 40+0 yani 12kasım günü sabah 7de yatıs yapılarak suni sancıya başlayacak şekilde anlaştık. Yakın iki arkadasım ve annemden başka kimseye söylemek istemediğimi eşimle konuştuk, sağ olsun saygı duydu. Annem ve kardesım geldi sabah zor oldu o gece Benim için heyecan ve korku bir arada. Ama sadece kızıma sarıldığım öptüğünü ana odaklanıyorum öncesini düşünürsem korkarım korkumu bir kez dillendirirsem kendımi toplayamam. Sabah gittik hastaneye damar yolu Açıldı annem eşim kardesım ve arkadasım Yanımda. Neşeliyim moralim yüksek, lavman yapıldı hiç korkunç birşey degıl. Suni sancı verilmeye başlatıldıktan sonra yürümelisin dedi ebeler kalktım kaç tur attım bilmiyorum saat bası nst ye bakılıyor beni kolidorda serum askısı ile görenler oo sen birazdan Doğum yaparsın diyorlar bu hızla ama tık Yok. Saat 07:30 dan 15:00 a kadar artırılarak suni sancı aldım fakat sadece 1 cm açıklık olunca doktorum bi karar vermemi gerektiğini bebeğimin de strese girebilecegını söyleyince sezaryen ameliyatına karar verdik. 16:05 ye ameliyathaneye doğru odadan çıktık. Spinal anestezi istedim. Anestezi doktorum yapacağı herşeyi bana söyleyeceğini belirtti. Sedyeye ayaklarımı aşağı sarkıtacak sekılde oturdum. İlk önce leğen kemiklerimi iki kenardan kalemle işaretledi, ardından omuriliğimi kat kat işaretledi. İlk aşamada iğnenin gireceği geri uyusturacagını söyledı normal iğne yapılma acısıydı. Sonra Spinal iğnesini yapacagını söyledi ve onu hissetmeyecegımi, gerçekten de öyle oldu. Bacaklarımda bir ılıklık oluştu ve uzandım. Önüme perde gerildi bundan sonra sadece dokunmaları hissettim. Sonda takıldı okuduğum hikayelerden biliyordum bunu uyuşturulduktan sonra takıldığı için hiç acı hissetmedim sonra her yerime batikon sürdüler dediğim gibi sadece dokunmalar hissediliyor. Eşimin hazırlandığını birkaç dakika sonra Yanımda olacağını söylediler. Sonra eşim geldi yanıma oturdu. Çocuk doktoru bebek hemşiresi bi anda bi kalabalık oluştu. Ben üşüyorum sadece ve kızımı düşünüyorum. Kızım geliyor kızım kızım diyorum içimden ve dua okuyorum. Göbek adı ne olsun diye sordular öyle bir gülüş e geçti. Sonra basımda duran aneztezi doktoru şimDi biraz baskı hissedebilirsin bebeğin çıkacak dedi. Ben onu da dokunma olarak hissettim. Ardından bir çığlık 🙏💕 görmek için sabırsızlandım ve perdenin ardından birden iki gözümün çiçeğini gösteriler bana herşey bitti o an gerçekten bitti. Hemen aldılar Silip sarıp sarmalayıp bana getiriler öptüm kokladım, sonra eşim ve bebeğim çıktı, benim dikişlerim atıldı müzik açıldı gayet rahat bir ortam 😊 dikişlerim bitti ve bi odaya alındım çok üşüyordum titriyordum üzerime bir ısıtıcı koydular Çenemin titremesi geçti biraz, ardından odama çıkartıldım, üzerimi değiştirdiler sildiler geceliğimi giydirdiler sacıma kırmızı kurdelemı taktılar 🙂 kapı açıldı ve bebeğimi karşıladım, bir kaç dakika sonrasında nasıl emzireceğimi göstermek için hemşireler geldi ilk yudumlarını aldı kuzum. Saat bu arada kaç oldu hiç bilmiyorum zaten çok da umrumda değildi 🙂 gece 23:00 civarı sonda ti çıkarttılar o da acımadı yani acı Yok his var, biraz zaman gecınce bir fincan çay ve 6 adet petibör bisküvi yedim sonra ayağa kalkma vakti geldi 😃 asagı degıl karşıya bak dedıler kendını hazır hissedınce, derin bir nefes alıp besmele ile doğruldum acı hissettim ama o kadar da olsun artık, dayanılmayacak değildi, yavaş yavaş yürüdük kolumda hemşire vardı. Kısa bir yürüme ardından yatağıma yatırdılar. İlk gece zor oldu yerindenkalkamıyorsun destek olmadan, bebeğimin altını bile degıstıremedım 2gün ama şimdi çok şükür herşey yolunda git gide iyi olacağız 3.gün eve geldik ve duş aldım hafta olduğunda bandajımı çıkartmak için doktoruma gidecegız. Benim Doğum hikayem de Böyle. Sezaryen san korkanlar için yazıyorum ben de çok korkuyordum ama elimden geleni yaptım olmayınca da ne bebeğim ne kendım Doğum seklınden daha önemsiz degılız mühim olan saglıgımız ve kavuşmamız🙂 korkmayın sonuca odaklanın, hoşçakalın, merak ettiğiniz birşeyler olursa cevaplayabilirim 😊 ben iyi İnsanlarla karşılaştım inşallah siz de iyi insanlarla karşılaşır güzel kavuşmalar yaşarsınız 🙂