Burada çok doğum hikayesi okudum, artık yazma sırası bende 🍼
20 Nisan’da planlı sezaryen için gün almıştık. Benim planıma göre 19unu 20sine bağlayan gece önce güzel bir duş alıp namaz kılıp, sonra saç makyaj hastane çantasını toparlayıp, fotoğraf çekimi için hazır olup hastaneye gitmekti lakiiiin ben bunları planlarken kader bana yaw he heee diyormuş 😅
19 Nisan’da anestezi görüşmesi, kan tahlilleri ve son kadın doğum kontrolümüz için hastaneye gittik annem ve eşimle beraber. Tahlillerden sonra kahvaltı yapıp nst ye geçtim ama bir gariplik olduğunu nst de anlamıştım. Görevli ebe endişelenme her şey yolunda dese de nst grafiğinden ve bebeğimin kalp sesinden tedirgin olmuştum. Yaklaşık yarım saat sonra doktorumuzun yanına geçtik ve bana “Kübra seni acilen sezaryene almam lazım bu nst yi hiç beğenmedim hemen yatış işlemlerini başlatın tahlil sonuçlarını bile bekleyemeyiz” dedi. BİZ ŞOK!! 😱😱
Hastane çantası evde dağınık, çekim kıyafetleri bir yerde, fotoğrafçı başka bir doğumda, evimin yedek anahtarı yardımcı ablada, herkes işe gitmiş tam bir kaos ortamı😵💫
O anda hayatımızın en hızlı organizasyonunu yapmaya çalışsak da nafile. Bebek daha fazla duramaz, anestezi uzmanı kahvaltı yapmışsın narkoz veremem en az 6 saat geçsin diyor, kadın doğum doktorum hayır hemen almamız lazım bebeği riske atamayız diyor ben de çok çişim geldi wc girmem lazım diye kıvranıyorum 😅 bir yandan odamıza çıkardılar ameliyat kıyafetlerini giydiriyorlar, bir yandan bebek hemşiresi geldi bebeğin eşyalarını istiyor ama yanımızda hiç bir şey yok, doğum yapan başka bir anneden bebek bezi istedik🤭 Eşim sen girene kadar ben eve gideyim çantayı alıp geleyim dedi çıktı ama 10 dakika sonra beni almaya geldiler bu arada hala tuvalete giremedim patlayacağım artık. Deli gibi ağlıyorum korku, heyecan, planlarıma göre gitmemesi falan çok stres olmuştum. Eşim eve gidemeden yarı yoldan döndü ameliyathane kapısında yetişti bana.
Ameliyathaneye girdim doktorum geldi beni yatıştırdı anestezi vs yapıldı. Artık doğum başlamıştı yaklaşık 7-8 dakika kadar sonra bebeğimin ağlamasını duydum ve artık anne olmuştum🥹 Dünyanın en güzel sesi, en güzel yüzü artık karşımda o boncuk gözleriyle bana bakıyordu😍 Hemen boynuma verdi hemşire öptüm öptüm öptüm.. Sonra bebeğimi giydirmeye gittiler, 15 dakika sonra kadar da beni çıkardılar. Odama geldiğimde bebeğimi benden önce getirmişlerdi, tüm sevdiklerim oradaydı, onları görünce çok motive oldum♥️
Hastanede 2 gün kalacaktık doktorumuz her şey yolundaysa eğer ertesi gün çıkartırız dedi ve 20 nisanda taburcu tahlilleri yapıldı. Oğlumda erken sepsis denilen enfeksiyon tespit edildi ve koynumdan yoğun bakıma alındı😭 Hastaneden kucağımız boş çıkmak ölüm gibiydi.. 6 gün yoğun bakımda kaldı meleğim. Her gün süt sağıp götürdük, geceleri süt sağarken çok ağladım psikolojik olarak çok yorucu bir süreçti. Emzirme günlerinde kalbim yerinden çıkıyordu bebeğimi görücem, tentene temas edicez diye. 6 gün boyunca her gün heyecanla hastaneden artık bebeğinizi alabilirsiniz telefonunu bekledik. Sonunda o telefon geldi😍 Oğlumuzu ordan çıkardığımız gün biz tekrar doğduk🙏
Allah’ım hiç bir annenin kucağını boş bırakmasın🤍
Sezaryen doğum ile ilgili soruları olanları yanıtlayabilirim.
Herkese mutlu, keyifli, planladığı gibi geçen doğumlar dilerim🥰
