Günlerdir hayatımı sorguluyorum kızlar,tekrar tekrar yazmama gerek yok son 4 gündür yaşadığım acıyı bugüne kadar 29 sene yaşamamışımdır psikolojim nanay pencere de anlamsız düşünürken buluyorum.4 gündür bütün her şey ile sınandım,hiç hayal etmediğim şekilde doğum yaşadım. Çarşamba gecesi 12 de başlayan doğum seruvanım dün gece 1 gibi tekrar başladı. Saatlerce hatta günlerdir acı çektim,her saat en az 6 kez sancı geldikçe ıkın dediler sabah 6:30 a kadar böyle devam etti,6:30 geçti hala çıkmıyor çocuk inanın ıkınmaktan çıklık atmaktan mala dönmüştüm. O an iğne sayesin de pek hissetmedim baskıları falan,oğlum ise hiç ay annem çığlık atıyo ıkınıyo bende biraz çabalayım demedi en son ebe bana son 2 kez daha deneyelim doğurmazsan doktoru çağırcam vakumlayacak dedi… doğumum boyunca tüm hamilelik boyunca en korktuğum şey tabi ki yapamadım doktor geldi oda da bir anda 7-8 kişi olduk,o kadar çok ıkındım. Çığlık attım ki büyük ihtimal ile hem kesti hem vakumlarken baskı uykuladılar..6-7 ıkınmada çocuk çıktı bende çok fazla kanama oldu, çocuğumu 30 dk göğsüm de belki gördüm kalan bölüm babasındaydı eşim ilgilendi.Sonra biraz emzirdim,dikme işlemi başladı içimi boşaltma falan sonra doğumhane de 2 saatte çıkmam lazımken ben 9 yerine 12 de çıkarıldım. Tansiyon düşüklüğü baş dönmesi,kulak sızlaması baya uğraştılar bir ara hiç bir şekilde gözümü açamadım. Öyle dinlen diye bırakıldım,odama geldim şuan oturamıyorum kalkamıyorum sancım çok mal gibiyim…;gözlerimi açamıyorum.. öyle kısadan budur biraz uyumak istedim titreyerek uyandım sabah doğum da ki rahmim de çekilme hissi ile. Bebeğim iyi ama vakumdan dolayı kafası uzun baş ağrısı olmasın diye doliprane veriyorlardı. Sezeryan niye olmadın diyen olursa seçenek bile sunulmadı sadece normal doğum suni sancı olarak devam etti. Bu ağrılar sancılar ne zaman geçer popomun üzerine oturamıyorum.