Elnuraa22
İlk 4-5 ay hep kanamayla geçti hep yattım ayaklarımın altına eşimle annem yorganlardan Tampa yaptı tuvalet harici hiç kalkmadım yemekleri bile yatarak yiyordum. Raporlu olduğum aylarca işe gidemediğim için iş yerimdeki herkes tavır aldı evrak bırakırken bile nefretle düşmanca baktılar bana ki risk olduğu için hala raporluyum ama umursamamaya başladım. gerçekten psikolojim alt üst oldu rüyamda ölü doğum yaptığımı falan görüyordum. Hatta bi akşam yine kanamam oldu üstümü değiştirdim hastaneye gidene kadar bacaklarımdan aşağı akmıştı hep. Dedim tamam bu sefer bitti bebeğim beni terk etti. Ama çok şükür şuan 30 haftalığız ve herşey yolunda. Bayramda uzun yola bile gittim yürüyüşler yapıyorum evde işlerimin bir kısmını dinlene dinlene kendim yapabiliyorum. Gelişimi vs. Normal. Bütün o korkular iğneler ilaçlar fitiller acılar ağlamalar hepsi geçti. İnşallah sizinki de geçecektir. Korkmamak elde değil ama ne kadar zor olsa da aklınızı başka şeylerle meşgul etmeye çalışın. Allah sağlıkla evlatlarımıza kavuştursun inşallah.