36+6 sezaryen doğum

Zenobia

Günaydın, birkaç saat sonra sezaryen doğumla kızıma kavuşacağız inşallah. Bende kolestaz çıktığından, bebeğimde de 3. derece triküspit yetmezliği olunca “riskli gebe” statüsüne girdim. Tüm bunların verdiği sıkıntı yetmiyormuş gibi kendimi hâlâ çok küçük hissediyorum. 28 yaşındayım, bebeğimizi çok isteyerek ve farkında olarak istedik. Ancak hiçbir zaman kendimi “anne” olarak düşünemedim. Ben hep “en çok sevilen hala, teyze” oldum. Kafamda binbir türlü soru var. Haliyle endişelendiriyor beni. Tabii sezaryenin de heyecanı olsa gerek, uyuyamadım. Aslında bubları eşimle paylaşıp rahatlayabilirim çünkü gerçekten beni rahatlatacak kelimeleri biliyor ancak ona anlatmaya da çekiniyorum. Bana dua edin olur mu? Bebeğimi sağlıkla kucağıma alayım, endişelerim, huzursuzluğum son bulsun.

Aryast

Zenobia sağ salim kavuşun bebeğinize inşallah, endişeleriniz bir an önce son bulsun 🌸 inanın hepimizde aynı durum söz konusu. Ben de kendimi hiç hazır hissetmiyorum, çok erkenmiş de yapamayacakmışım gibi. 🥺 Ailenin en küçüğü olduğum için hâlâ bebek muamelesi görüyorken şimdi bebek doğuracağım. Ama herkes içgüdüsel şekilde bir şeylerin doğumdan sonra yüklendiğini söylüyor. İnşallah öyle olur. 🙏 Ben de 36+3′teyim bu arada. Bende de tansiyon ve şeker olduğu için her an doğumum olabilir, bu sıra tansiyonumu kontrol edemiyorum. İnşallah doğum sonrası çok güzel süreçlerimiz olur. Senin için dua edeceğim. Güzel haberlerini bekliyoruz. 🌸🙏

Feyzafeyza123

Zenobia sızı o kadar ıyı anlıyorumkı ben 36 yaşındayım ben bile acaba erkenmı hazırmıyın diye sorguluyorum 🥰ılk bebeğim olacak ılk hamıleıgım.normal bence sımdı sizde yazınca doğsunlar alıscaz onlarla olan hayatada bence

Sltncnz

Sağlıkla kucağına alırsınız inşallah 🙏🏻

Zenobia

Arkadaşlar, hepinize teşekkür ederim. Benzer şeyleri yaşamak, dayanışma içinde olmak çok değerli gerçekten bu süreçte. Kiminizin duası, kiminizin tavsiyesi yüreğimi hafifletti bu süreçte. Birkaç gündür elime telefonu alamayacak kadar yoğun ve yorgundum. Zorlu bir süreç geçiriyorum; bebeğim kuvözde, ben de sezaryen sonrası ile uğraşıyorum.

Endişe hali ise devam ediyor, “yetebilecek miyim?” sorusu yerini “iyi olacak mı, ne zaman bitecek bu ayrılık” gibi sorulara bıraktı. Hâlâ anne olduğumu pek kavrayamasam da gerçekten söylenilen gibiymiş “bambaşkaymış”… küçük teyzeler, halalar yeğenlerinden daha fazla sevebilecekleri varlıklara sahip olabiliyormuş :) hepinize sağlıklı, mutlu bir süreç diliyorum. Umarım hepimiz bebeklerimizi hak eden ailelerden oluruz. onlara travmasız bir hayat yaşatacağız diye travmalar yaratan ailelerden olmayız 🙌🏻

AtlaSeda

Merhaba öncelikle sağlıkla kucağınıza almanızı dilerim. Bu endişeleriniz muhtemelen bebeğinizi kucağınıza aldığınızda bitek çünkü yetebilir miyim korkusunu hepimiz yaşadık yapabilir miyim düşüncesine hepimiz kapıldık yeterince sevip koruyabilir miyim diye bile düşündüm ama kucağıma aldığım anda bitti doğum heyecanı stresi doğum korkusu birazda bunları düşünmenize sebep oluyor mu eminim çok güzel çok güçlü bir anne olacaksınız ve buna siz bile şaşıracaksınız. Fakat içinde bulunduğunuz durum geçmezse bir uzmandan yardım almanızı tavsiye ederim kanıtlanmış bir lohusa sendromu var ve doğum olacağı için bunu yaşıyor olabilirsiniz herkesin ufak yada büyük yaşadığını düşünüyorum bunu hepimiz yaşadık yaşarsanızda tek yaşayan siz olmayacaksınız bunun içinde üzülüp kendinize yüklenmeyin çünkü bu sizin süt kalitenizi ve süt gelişini bile etkiler dilerim çok güzel bir doğum çok kolay bir yenidoğan dönemi geçirirsiniz bu dönemde size iyi gelen şeyleri yapmayı ihmal etmeyin bebeğe sürekli olarak siz bakmak zorunda değilsiniz doyurduktan sonra alt değiştirme üst değiştirme gaz çıkarma gibi şeyleri başkaları yapabilir sizde bu sırada yürüyüş yapabilirsiniz kitap okuyabilir kahve içebilir yada sevdiğiniz bir aktiviteyi yaparsanız inanın çok iyi geliyor kendinize bir şekilde zaman ayırmaya çalışın fırsatnız oldukça uyuyup dinlenin ve bu dönemin geçici olduğunu unutmayın bebeğinizle bu dönemlere asla birdaha gelmeyeceksiniz gerçekten hızlı geçiyor zaman dolu dolu geçirin 🥰🤲🏻

dmtturan

Merhaba 37+1 benimde bebeğimde gelişim geriliği 4. Haftaya çıktığı için ya bugün ya da yarın sezeryane alınıcam bebeğim küçük olduğu için suni sancıyı kaldıramayabilirmiş. Dün kısa süreli bir şok geçirdim bu kadar ciddi konu olduğunu bilmiyordum yine kg almıştır gelişmiştir haftası diye düşünüyordum… Gözlerimden uyku vücudumdan yorgunluk akıyo ama asla uyuyamadım belkide bende saatler içersinde bebeğimi kucağıma alacağım ama kendimi anne gibi hissetmiyorum bunu da zaten hep diyolardı kucağına aldığın an anlayacaksın anne olduğunu benim yaşım da 27 ama dediğiniz gibi hissediyorum küçük bir kız gibi teyze gibi abla gibi 🤷‍♀️

Zenobia

Feyzafeyza123

Bu galiba fazla düşünmekten kaynaklanıyor. Daha bilinçli olmaktan. Belki 18-20 yaşlarımızda anne olmaya karar verseydik daha cesur olurduk :)

Feyzafeyza123

Zenobia kesınlıkle bende böyle düşünüyorum.bilinç arttıkça mutluluk azalıyor☺️