Baştan beri sezaryen düşünüyordum doktorla gün belirlemiyorduk sürekli bi sıkıntı çıkıyordu en son suyu azalmıştı takip ediyorduk salı günü kontrolde çok azaldığı için sezaryene alındım zaten bekliyordum hazırlıklı gitmiştim yatışı yaptım odaya geldim hemşireler hazırladı serum damar yolu giyinme işleri falan. Doktoru beklerken ufak tefek odayı süsledik. Heyecan korku hiç bir şey yoktu çok hazırdım. Ameliyathaneye indirdiler biraz sonra anestezi doktoru geldi sedyeye oturdum sırtımdan iğne yapıldı ama asla hissetmedim acı yoktu yattım zaten direk karıncalanma ısınma hissi ve uyuşma oldu. Cihazları bağladılar elime göğsüme bi ara midem çok bulandı ama ameliyat başlamadan hemen geçti bi kaç dk sonra doktorum geldi ben hiçbir şey görmüyorum zaten hocam uyuştum dimi kesin hissetmiyorum diye sorarken meğerse doğum olmuş bile bebeğim geldi. Pansuman vs odaya çıktım her şey çok güzeldi hiçbir şey hissetmedim ağrı sızı hiçbir şey olmadı. Karına bastırma olayını da abartıyolardı evet can yakıyor ama çok az dayanılmayacak gibi değil. Buraya kadar her şey o kadar güzeldi normaldi. Bi kaç saat sonra çorba getirdiler yedikten sonra ilk kalkış dediler yedim ve kalkış için hemşireler geldi zor olmayacak sandım beni kaldırmaya çalışıyorlar ama çok büyük bir acı dayanamadım ağladım çok zorlandım çok uğraştım bazıları zor olmadığını yazmıştı burda hep ona inanmak istemiştim ama yaşadıktan sonra anladım çok başka bir şey bu. Keşke 24 saat normal doğum sancısı çekseydim dedim. Kaldırdılar odanın kapısına gittim geri geldim sandalyeye oturdum bu defa oradan kalkamadım yarım saat onunla uğraştık yine😪 ilk gün hiçbir şekilde ayağa kalkmak istemedim çok zordu yinede geceye doğru kalkıp çok defa yürüdüm sırf gazımı çıkarıp eve erken gidebilmek için. Ertesi gün oldu hala gazımı çıkaramadım lavman yaptılar hiçbir faydası olmadı kendimi zorladım merdiven inip çıktım serum taktılar yine tık yok en son 2 tane fitil verdiler bi kaç saat sonra ishal gibi büyük tuvalete çıktım sonrasında da tuvalette gazım çıktı akşamına doktor taburcu etti. Eve geldim 2 gün gaz çıkaramadım gaz sancım oldu. Tek başıma hala kalkamıyordum her şey zordu yürümek tuvalete gitmek. En önemlisi bu acıdan dolayı bebeğimle ilgilenemedim sütüm gelmedi şuanda hafif sarılığı var. Bugün 7.günüm dünden beri tek başıma kalkıp tuvalete gidip yavaş yavaş yürüyüp dolanabiliyorum ama hala karnımın içi çok acıyor gülmek öksürmek hayal şuanda. Bu küçük acılara katlanmak çok zor değil ama o ilk kalkış anını asla unutabileceğimi sanmıyorum. Sürekli iyileşemeyeceğimi düşünüyordum gerçekten benim için ameliyat esnası ne kadar kolaysa yürüme bir o kadar zordu kimseyi korkutmak yönlendirmek istemem bunlar benim yaşadığım tecrübeler sormak istediğiniz olursa seve seve cevapları.🤍