Herkese merhaba,
Sanki senelerdir bu ani bekliyormusum gibi yazmak istedim ama sonra gercekten oyle oldugunu dusundum. Belki birilerine umut olur diye de yazasim geldi. Oncelikle herkesin kalbine gore olsun her sey.
Biz gec evlendik ve yasimiza gore de gec bir hamilelik gecirdim. Bunu belki yasla belki baska durumlar ile ilgisi olur bilinmez ama evlendigimizin ilk yili kimyasal, ikinci yili dis gebelik gecirdim. Ölümden döndüm desem abarti olmaz. Insan boyle olunca da asiri yoruluyor ve umudunu bir nebze de olsa yitirmeye basliyor. En son esimle evlat edinmeye karar verdik ki bizim icin oncelik huzurdu. Acikcasi tedavi olma yoluna girmek dahi istemedim. Vardir bir hayri diyerek konuyu kapatmistik. Ama bir his 💕 oyle bir zamanda merhaba dedi ki… “ben sadece bir his degilim, gercegim ve burdayim” dedi bize. Ogrendim ve esim dahil kimseye bir sey diyemedim. Tekrar endise duygusu ile kimseyi uzmeden bekledim. Bir muddet sonra esimle paylastim ve inanin hic sevinemeden kalp atisini bekledik.
Zaman sanki hic gecmeyecekmis gibi, hayat sanki bizi es gececekmis gibi bir bekleyis. Her gun vuruldugum sulandirici igneler ve gerginlik. Her kontrol bir acaba!!! Her agri sanki bir tek bende varmis gibi…
Ve Simdi kavusma anina 12 saat kala yaziyorum. Hos simdi baska endiseler basladi ama sanirim ebeveyn olmanin diger adi endise.
Cok uzattim biliyorum ama asil amacim hayal kirikligi yasayan ve umudunu kaybeden kiz kardeslerim icin. Annelik duygusu icin yapamayacagimiz sey yok nerdeyse. Ameliyatlar, tedaviler ve uzun bekleyisler. Her seyde bir hayir oldugu gibi her sey zamanina gore isliyor bunu anladim. Kendimizi uzmeden once bunu bilmemiz yeterli sanki. Biz iyiysek her sey iyi oluyor ve dengede kaliyor. Biraz sabira ve huzura ihtiyac duyup zamana birakmak en guzeli. Bu surec bana bunu ogretti. Biz tamam desek de Allah daha degil dedi🙏🙏
Isteyen herkesin kucagi dolsun, hamile olup benzer endisleri yasayanlar sag salim kavussun. 🍀🍀🍀 bizim icin de bol dua edin 🙏