40+3 ile hala gelmek istemeyen bebeğimin doğum hikayesini anlatmak istiyorum 🌸🩷 Normal doğum olması için elimden gelenin fazlasını yapsam da hiçbir belirti olmadığı için ve son haftalarda yürüyüş, merdiven inip çıkma, pilates gibi şeyleri abartarak yaptığım için bütün enerjim bitmişti. Normal doğumu yapabilecek gücü kendimde görememeye başladım ve bebeğimde çok kilo almıştı bu yüzden son anda planlı bir sezaryen oldu. Spinal anestezi yöntemini seçmiştim ama korkuyordum. Bacaklarımı hissetmiyor olmak, o an ameliyata şahit olmak korkutucu geliyordu. Şimdiyse iyi ki bu yöntemi seçmişim o ana şahit olmuşum diyorum. Ameliyathaneye girer girmez sedyeye oturup eğilmemi istediler, anestezi doktoru belime iğneyi yaparken çok tedirgin oldum ve kendimi biraz kastım. Kendimi kasarsam biraz acıyabileceğini söyledi ona rağmen damar yolu açma acısından daha fazla bir acı hissetmedim. Keşke o iğne için kafamda bir sürü senaryo kurup kendimi korkutmasaydım diyorum. İlaç yapılır yapılmaz ayaklarımda bir yanma ve karıncalanma hissettim o an panik oldum acaba genel anestezi mi istesem yapabilecek miyim diye düşündüm ama ameliyathane ekibi o kadar profesyonel ki bu korkunun oluşabileceğini bilip sizi yönlendiriyorlar zaten. Sürekli sizinle konuşup kafanızı dağıtıyor, ne hissedebileceğinizi anlatıyorlar. O korku sadece bir dakika sürdü çünkü bebeğim 1 dakika içinde doğdu. Hala inanamıyorum nasıl 1 dakika içinde o kadar hızlı uyuştu, nasıl karnımı açıp bebeğimi çıkarttılar hala aklım almıyor 😅🤷🏻♀️ ameliyat esnasında malesef sık sık midem bulandı hemen ilaç yaptılar ve geçti. Uyanık olduğunuz için paniğe kapılmanıza ya da midenizin bulunmasına izin vermiyorlar her şeye hemen müdahale ediliyor korkacak vaktiniz bile olmuyor 🙈 bebeğim dünyaya geldikten sonra yanımda giydirdiler benimle sohbet ettiler her şey o kadar sıradanmış gibi davrandılar ki korkmak panik yapmak artık saçma gelmeye başladı. Dikiş atmaları da o kadar uzun sürmedi en fazla 15 20 dk daha orada bekleyip bebeğimle beraber ameliyathaneden çıktım. Tek sıkıntım bebeğim çıkana kadardı, anestezi doktorumda bunu söyledi. “Baştan anlaşalım bebek çıkana kadar acı hissetmeyeceksin ama derideki çektirmeleri dokunmaları hissedeceksin o his bebek çıktıktan sonra tamamen kaybolacak.” dedi. Ve dediği gibi de oldu. İlk 1 dakika o çekiştirmeler, bebeğin çıkış anı biraz zorluydu. Ama normal doğum anıyla kıyasladığımızda o 1 dakikalık his pekte umursamaya değmez 😇🧡 doğumdan hemen sonra bebeğimi sık sık emzirdim doğum yapalı 2 gün oldu şuan sütüm az geliyor günde 1 kere şırıngayla mama veriyorum. Umarım sütüm daha da artar. Sezaryen olursam sütüm hiç gelmeyebilir diye düşünmüştüm ama öyle olmadı. Aslında sezaryen olmadan önce korktuğum hiçbir şey başıma gelmedi. Aksine aklıma hiç takılmayan bir konuda çok zorlandım. Sezaryen sonrası gaz çıkarmanız bekleniyor yoksa taburcu olamıyorsunuz. Ama gaz çıkartmak hiç kolay olmuyormuş. Bütün önerileri (kimyon, Türk kahvesi. yürüyüş, duş vb.) denememe rağmen olmadı. Serum takıldı, lavman yapıldı ama yinede bu konuda çok zorlandım. Hala bu problemi yaşıyorum bu konuda tecrübeleri olanlardan fikir almak isterim 🥰🐣
Umarım sizde bebeğinize sağ salim kavuşursunuz ❤️🧿