6 Şubat depremine Hatay’da 35 haftalıkken yakalandım 6 katlı bir apt. Giriş katından zar zor çıktık ondan sonra başladı hikayemiz 3 gün boyunca soğuktan 6 kişi tek arabada o soğukta kalınca sancılarm başladı ve ambulansla Mersin’e sevk edildim darbe almışım ve bebek kendini kasmış dediler birkaç gün sonra eşimin dayısının yanına Edirne’ye geldik o halde uçağa bile zor Alındım ardından otobüs yolculuğu..
17 kişi aynı evde son haftalarımı yaşadım aylarca hazırlık yaptığım odasını hazırladığım elbiselerini yıkamak üzere olduğum bebeğimin hiçbir eksiği yokken artık hiçbir şeyi yoktu hepsi enkaz altında kalmıştı ne hayaller kurup almıştım halbuki.
Edirne’de yapılan yardımlardan kıyafet ve bez ihtiyacını gidermiştik Allah herkesten razı olsun.
7 Mart doktora gittik ve sezaryen için gün aldık ayın 10 una o gün çarşıda yürüdüm eksikleri aldım eve geldiğimde çok iyiydim akşama doğru hafif sırt ağrısı ve kasık ağrılarm vardı ama normalden farklı daha sonra geceye doğru idrarla beraber hafif kanama oldu daha önceden nişanım geldiği için hiç nişan ihtimali gelmedi aklıma sonra sancılar başladı uyuyamıyordm ve her dk lavaboya geçiyordm kanama devam ediyordu az az sancıların sıklığı artmaya başlayınca eşimi uyandırdm hemen hastaneye gittik sabahın 6 sı nst de ara ara sancılar var odaya alacaz sezeryan bugun olacak dediler serum verdiler ben sadece ağlıyordum annem gelemeyecek yetişemeyck diye içim korku dolu yanımda hayalini kurduğum her anı her kontrolü beraber yaşadığım annem yoktu ayın 9 unda gelecekti sezeryan 10 diye. Sabah 9.15 beni ameliyata aldılar spinal anestezi verdiler ve o iğnenin acısını hiç hissetmedim uyuşmaya başlar başlamaz ameliyat başladı o kadar tatlı o kadar ilgili bir ekipti ki saat 9.30 o karnıma son bastırışla benim çığlığımla kızımın ağlaması birbirine karıştı. Hayatımda bu kadar güzel bir acı yaşamadım bu kadar güzel kokan bir şey koklamadm şu an kucağımda bir ay bir günlük meleğimle yazıyorum bu satırları kızıma ve bana hatıra kalsın diye. Yürüdükçe açılıyor insan ve eve çıkınca hiç uyumadım hep kalktım ve elimden geldiğince yürüdüm sezaryen ağrısı anestezi zor ve çabuk atlatılmıyor ama korkunç değil sadece hemen toparlanmak gerekiyor.
Benim de hikayem böyle. Rabbim herkese bir avazda sağlıklı doğum nasip etsin inşallah