Evet en sonunda benimde doğum hikayemi paylaşacağım zaman geldi. 06.04.2023 tarihi saat 9 da alındım sezaryene ilk sezaryenim ama o kadar korkuyorum ki acı eşiğim hiçbir zaman yüksek olmadı ve hiç ameliyat geçirmedim. Tam 39 haftalıkken oldum bu arada. Neyse sabah saat 9 da nst ye bağladılar beni damar yolumu açtılar sonra doktorum geldi biraz konuştu içimi rahatlattı ve sıra geldi beni götürmeye bindim sedyeye ailem eşim dostum herkes peşimizde ben tabi ağlıyorum ama ne yaşayacağımı bilmediğim ve korktuğum hemde bebeğime kavuşacağım için. Geçtik ameliyat haneye belden iğnemi yaptılar ve ayaklarıma bir sıcaklık geldi yavaş yavaş uyuştum uyuştuktan sonra sondayı taktılar hiç hissetmedim bile. Ekipte çok iyiydi sürekli beni telkin edip yaptıkları şeyleri bana anlatıyorlardı. Uyuştuktan sonra başıma iki tane hemşire geçti benimle muhabbet etmeye başladılar o ara midem biraz bulandı ve müdahale ettiler hemen geçti. Ben daha başlamadılar sanarken bebeğimin sesini duydum ve o an durdu zaman hiç kimse yokmuş gibi hissettim sadece bebeğim ve ben vardık. Bebeğimi muayene edip götürdüler benimde dikim işlemlerim bitti ve odaya çıkarıldım. Yarım saat sonra su içmeme izin verdiler 1 saat sonrası da çorbayla başladım yemek yemeye. Uyuşmanın geçmesi bi 3 saat sürdü sonra yürümeye başladım ufak ufak. Sonra gelip sondayı çıkardılar koridorda yürümeye başladım gaz çıkarmak için kayısı kompostosu yaptım işe yaradı ve akşamına gazımı çıkardım. Bebeğimle ilgilenebildim şuan evden yazıyorum. Sakın korkmayın hiçbir şey hissetmiyorsunuz. Sonrasında ağrınız oluyor ama oda dayanılmayacak bir ağrı değil sürekli serum ve ağrı kesici yapıyorlar. Evdeyim ve bebeğimle ilgileniyorum. Herkese sağlıklı ve mutlu doğumlar diliyorum. Korktuğunuz gibi bir şey değil hiç anlamıyorsunuz bile 🥹🙏🏻