Merhaba teyzeler , ablalar 🥰
Şimdiden uzun olduğu için özürlerimi ileteyim bu kısaltmış halim 😂
Bilenler bilir ben 15 ekimde 26.haftamda doğum yaptım size onu anlatmak istiyorum ki erken doğum yapan yada riski olan annelerimin yüreğine bi nebze belki ferahlık veririm ☺️
9 ekim akşamında hiç bir sorun yokken bi anda sancı girmeye başladı ama ben ne olduğunu anlayamadım, baya oğluşum sağ tarafımda sürekli toplanıp durmaya başladı. Biraz aralıklı olsa da gece aralıklar azalmaya ve canım yanmaya başladı. Ertesi gün hemen doktoruma gittim ve rahim ağzının biraz kısaldığını çalışmayacağımı, hatta evde yerimden bile kalkmayacağımı söyledi. İlaç verdi , serum takıldı ve ben eve geldim. Gündüz pek bişeyim yoktu ama gece tekrar sancı girdi ve evde tektim , doktorumun kliniği ilçedeydi ama kendisi merkezde yaşıyordu hastaneye gitme şansım yoktu. Ama zaten doğum sancısı olduğundan bihaberdim hala. Sonra sabah eşimi aradım geldi ve hemen doktora gittik ve rahim ağzının kısaldığını ve acil hastaneye yatmam gerektiğini söyledi. Ciğer geliştirici yapıldı 1 tane aynı zamanda endol fitil yapıldı sancımın azalması için ve hastaneye geçtik. Yatışım yapıldı vs derken bebeğin gelmesini engellemek için 3 gün boyunca serumlar takıldı,2. Doz ciğer geliştirici yapıldı, sürekli kontrol edildim doktor tarafından ve 14 ekimde taburcu edildim rahim ağzının biraz uzaması vesilesiyle. Eve geçtik ve ben uzanıp dinlenmeye başladım. Bir ara lavaboya gittim ve afedersiniz ama eşofmanımda baya bi ıslaklık gördüm, hemen annemi çağırdım korkuyla ama annem enfeksiyondur dedi çünkü ciddi bide enfeksiyon sorunum vardı. Aslında annem suyumun geldiğini anlamış ama korkutmamak için söylememiş halbuki söylese müdahale edilebilirdi. Gece yatarkende sağa sola döndüğümde bişeylerin ılık ılık aktığını gördüm ve sabah hemen doktora gittim yine aynı zamanda sancımda vardı. Doktor alttan muayene edip bebeğin iyice aşağı indiğini ve suyumun bittiğini söyledi bu yüzden acil olarak hastaneye gitmemi ve doğuma alınacağımı söyledi. Ben çok korktum çünkü bebeğim 26 haftalıktı ve 1 gün önce perinatolog muayenesinde 822 gram çıkmıştı yani minicikti. Hastaneye yatışım yapıldı, damar yolu açıldı gerekli evraklar dolduruldu derken sedye geldi ve ameliyathaneye götürüldüm. İçimdeki korkuyu atamıyodum hiç bi şekilde çünkü ben hep normal doğum istedim ama kararsız kaldığım zamanlarda olmuştu, doktorum bebeğimin küçük olduğunu ve travma yaşayabileceğini bu yüzden de sezeryanla alınacağını söylemişti. Epidural yapıldı ve anında uyuştum zaten sonra başladı doğum. Ama ben korkudan karnımı gerdiklerini hissettiğim için biraz bağırdım ve anestezi uzmanı hemen dokturumu durdurup bana genel anestezi verdi. Sonuç olarak doğum bitti bebeğim çıktı çok ayrıntıya girmek istemiyorum asıl anlatmak istediklerim bunlar değil çünkü.
Odaya çıktım ve doğum yapmış olmayı kabul edemedim çünkü her anne doğumda bebeğini görme şansına sahipti ama ben göremedim, bebek nasıl dediğimde kimse bana bişey anlatmadı. Bebeğim 600 gram doğmuştu ve çok küçüktü hemen küveze alınmış, annemin doktordan ricası üzerine ben ertesi gün taburcu olmadan bebeğimi gördüm 2-3 dakikalıkta olsa. Onu öyle küvezde , poşet içinde görünce kabullenemedim, çok üzüldüm kendimi suçladım çünkü çok stresli bi dönem geçirmiştim doğumdan önce. Ayakta zor duruyo olmama rağmen ona bakmak çok farklı bi duyguydu içimden sen benim oğlum musun diyodum sürekli.
Hemşireye durumunu sorduğumda şuan çok erken ilk 72 saat çok önemli cümlesini duydum ve arkama baka baka çıktım yoğunbakımdan.
Derken bikaç gün sonra ben hastaneye bebeğimi görmeye gittim doktorla konuşmak istedim aynı zamanda durumunu öğrenmek için . Rica minnet tekrar görmek istedim, ve bi gün öncesinde sütüm gelmişti sağdığım sütü de götürmüştüm az da olsa ve o gün beslenmeye başlayacağını duydum çok mutlu oldum benim sütümü içecek diye. Sonraki süreçleri özetleyeyim çok uzatmayayım. İlk hafta 1 kere kalbi durdu normalde 10 dk içinde dönmesi gerekirken benim oğlum 1 dakikada tekrar döndü hayata, 2.5 ay entübe kaldı 1 ay neredeyse nazal aldı oksijeni yaklaşık 2 aydırda hood yardımıyla solunum sağlıyo. Göz damarları gelişmiyo dediler enjektörle muayene olacak diye bizden imza aldılar ama oğlumun gözleri mucizevi bi şekilde görmeye başladı, 600gram doğan oğlum bazen aldı bazen kilo verdi ama 1 kilo, 1.5 kilo derken şimdi 3 kiloyu geçti 🧿 benim içinde aşırı zor bi süreçti, süt sağma konusunda bilgili değildim kimse 2 saatte bi sağ, bol su iç uyu demedi bana ve benim sütüm malesef en başından beri hep azdı hala da öyle ama en azından oğlum anne sütü alıyo, bu bile beni mutlu ediyor.
Çünkü prematüre anneleri beni daha iyi anlayacaktır bebeğinize tek yapabildiğiniz şey süt vermek ve süt sağmak benim için çok kutsal bişeydi hala da öyle. Oğlum dün itibariyle 5.5 aylık oldu, kronik akciğer yetmezliği var ve solunum sıkıntısı malesef devam ediyor. Solunum sıkıntısı sebebiyle kilo alımı şuan düzeltilmiş 2 aylık olmasına rağmen yaşıtlarından çok çok geride. Ama çok şükür ki 5.5 ayın sonunda inşallah 6. ayına girmeden cihazlarla da olsa taburcu olacak bu 2 hafta içinde ❤️ çok bekledim çok sabrettim ama hep sağlıkla gelsin diye de dua ettim, benim için gerçekten çok zor bi süreçti . Allah kimseyi sevdikleriyle sınamasın, ben 1.5 yıl önce ailemi kaybettim geriye sadece annem kalmıştı şimdi eşim ve oğlum var ve oğlum bana hayatın ne kadar güçlüklerle dolu da olsa savaşmaya değer olduğunu öğretti. Çünkü küçücük elleriyle hayata sarıldı ❤️
Umarım erken doğum yapıp bebeğini bekleyen, erken doğum riski olan annelere az da olsa bi ferahlık verebilmişimdir hikayemizle. Sormak istedikleriniz olursa seve sever cevaplarım. Bu arada bu süreçte bana destek olan @ezgikrby ve @Ogretmenanneyim teyzemize teşekkür ederiz ❤️