Kızlar 42. Haftaya girmemize rağmen kızım gelmek istemiyordu doktorum artık başalatalım geç kalıyoruz dedi. Hatırlayan varsa salı günü post atmıştım. Pazartesi akşamı hafif regl ağrısı gibi ağrılarım başladı salı sabahı zaten yatışım yapılacaktı. Gittik hastaneye sancılarım çıktı açılmam 1cm miş biraz bekledik hafif hafif sancı çektim 2cm oldu doktorum yeterli değil sancıların suni ile destekleyelim dedi. 3 cm oldu ve asıl hikaye burada başlıyor… Kızlar kaç cc verildiyse de ben sancısını acısını çektim ama asla açılmam olmadı kızım kafasını kanala sokmasına rağmen açılmıyordum elleriyle masaj yaptılar duşa girdim yürüyüş yaptım yok. 5 cm e kadar açıldım öyle kaldı. Toplam 36 saat sancı çektim gerçekten çok kötüydü… Allah kimseye yaşatmasın. En kötüsü de yan odalara gelenler 4 5 saat içinde doğurup doğurup gitti ben ağlayarak açılma bekledim ama olmadı. Artık ikinci güne doğru yaklaşırken kızım kanalda sıkıştı kalp atışları düşmeye başladı. Kendimi 5 dk içinde ameliyat masasında buldum. Kızlar bazen kötü sandığımız şeyler bizim kurtarıcı olabiliyormuş. Çok korkuyordum ama sezeryan nasipmiş. Ameliyata girdikten 10 dk sonra kızımı yüzümde sıcacık hissettim öptüm ya o çektiğim bütün çilelere değdi. Şu an hikayemi hastane odasında yanımda kızım varken yazıyorum🥰 ne sezeryan ne normal hangisi olursa olsun sonuç olarak doğuruyoruz. Ben bunu yaşadım diye sizinde yaşayacağınız yok sadece şunu bilin çektiğiniz acılara çilelere zorluklara değecek minik biri geliyor ve size her şeyi unutturuyor. Allah herkese hayırlı doğumlar versin😍❤️ beni sorarsanız da iyiyim ayağa kalktım hafif dikişlerim acıyor ama olsun o kadar da 😁