Dokunsalar ağlayacam resmenn çok karışık duygular içindeyim. Cuma günü 2.kez anne oluyorum. Evde çocuğumu bırakıp doğuma gitmek aşırı kötü hissettiriyor. İlk defa ayrı kalıcaz. Sürekli ona bakıp ya son görüşümse diye düşünüyorum…. Hamilelik sürecimde çok iyi geçmedi sürekli bebek hasta olabilir tırıvırılarıyla geçti. Ya hastaysa nasıl yaparım diye de düşünmeden edemiyorum. O da benim canım sonuçta sadece yetebilme korkusu benimki… Sanki bedenim burda ruhum yok gibi. Sezeryan korkusu da var tabi bi yandan sonuçta ameliyat, acı, dikiş, iyileşme süreci… Ay of bilmiyorum sonu tabi ki çok güzel olcak ama bunlarda beni korkutuyor, strese giriyorum, çok değişiğim….