Hikayemizi yazmak için 40 günümüzün dolmasını bekledim bugün 41. Günümüz teyzeleri. Burda olumlu olumsuz tüm doğum hikayelerini okudum diyebilirim. Çünkü yapım gereği iyisiyle kötüsüyle neyle karşılaşacağımı hep bilmek isterim 🙈
Gelelim traji komik hikayemize. Doğumumdan yaklaşık iki hafta kadar önce sancılarım başlamıştı ama sıcak su torbası vs idare ediyordum pek önemsemedim. Son kontrolümüzde doktorumuzla görüştük oğlum doğum kanalındaydı ve normal doğum için bir engel yoktu normal doğum yapmak istediğimi söyledim çünkü çikolata kistim var onunda temizlenmesini istiyordum ve sezeryandan çok korkuyordum ☺️ Fakat bir sorun vardı ki 37+3teydim ve çatı muayenem yapılmamıştı yani çatım buna müsait mi bilmiyorduk ve doktorumda doğumdan önce yapacağını söyledi.
Kontrolümüzden bir gün sonra akşam yemeği yedik eşimin işleri vardı kapıdan uğurladım tuvalete girdim ve çamaşırımda pembe bir akıntı gördüm. Anında eşimi aradım askım hemen yukarı çık tekrar diye. Doktorumuzu aradık ağlıyordum sakin ol kötü birşey yoktur doğuruyorsundur hadi doğum çantanı alıp gelin dedi. Neee dedim nasıl doğururum inanmadım😅 Neyse annemde şehir dışından gelmişti doğumum için biz aldık puseti çantayı gittik hastahaneye ama kimse ihtimal vermiyor doğuma. Beni odaya aldılar Nstye bağladılar 60larda ve beş dk bir giren sancılarım çıktı. Ama ben hissetmiyordum çünkü daha şiddetlilerini zaten iki haftadır yaşıyordum. Doktorum yatış verdi dedim ki ben eve gideyim doğuracağımda geliriz djdjdjd. İzin vermediler. Eşime diyorum ki bak özel hastahane değil mi işte para alcaklar falan doğurcağım falan yok boşuna yatırdılar ıdjdjdjdjd
Eve diyor ki nişanın geliyor diyor hayır akıntı o diyorum inanmıyorum falan jdjdjdjd
Sonra löp diye benim nişanın kalan kısmı gelmez mi o zaman dedim işte geliyor özel harekat🤣
Sancılarım artık uçmaya başladı nişandan sonra duvarlara tırmanıyorum. 60larda olan sancılarım sabaha karşı 160ları görüyordu ve dk da bir giriyordu. Yatak demirini sıkmaktan ellerim morardı betim benzim atmış tansiyonum düşmüş dudaklarım yarılmış yani sabaha kadar. Gelgelelim sabah 9 oldu benim açılmam yok🥲 5 dk içinde sezeryana alındım ağlıya ağlıya gidiyorum tekerlekli sandalyeyle çok korkuyorum diye bağırıyorum falan🤣 Beni aldılar ameliyathaneye güzel kalabalık tatlı bir ekibimiz vardı en büyük şansım da kuzenimin orda yenidoğan hemşiresi olması ve benimle doğuma girmesi oldu elimi hiç bırakmadı.
Spinalimi yaptılar sıfır acı uzandım anında bulantım başladı iki doz bulantı iğnesi yaptılar demeye kalmadan kusmaya başladım başımı hemen sağa bastırdılar yutmayım kusmuğumu diye. Sağda da ameliyat masasının kumandası takılımıymış kumanda kusmuktan bozuldu mu 🤣 Masa bir sağa yatıyor bir sola yatıyor benim bacaklar zaten iptal kendimi kontrol edemiyorum masayla beraber ben bir sağa düşüyorum bir sola ekip bir oraya koşuyor beni tutuyor bir buraya koşup tutuyor içeri curcuna oldu anestezi uzmanı bağırıyor masayı kim hareket ettiriyor diye sonra anladık ki benim kusmuk hareket ettiriyormuş 🤣 Beni hemen aldılar sedyeyle diğer ameliyathaneye taşıdılar tabi ben anesteziyle çalkalanmaktan leyla oldum 🤣🤣
Sonra 9.20da doğdu güneşim❤️ Oğlum 37+4 te 3.145 kilo 50 cm olarak dünyaya geldi. Minicikti çok ağladım çok heyecanlandım o ağladı ben ağladım. Hayatımda yaşamadığım bir duyguydu ama çokta tanıdık gibiydi. 10 gibide beni odaya aldılar oğlum bi yarım saat kadar oksijen aldı ve yanımıza getirdiler. İnanın insan ameliyat acısını falan hissetmiyor sadece ilk gün çok zor o kadar sonrası cennet gibi. Geçen 40 günden bahsedecek olursam fiziksel ve psikolojik olarak çok zor ama çok çok çok güzel olduğu için hissetmiyorsun o süreci ve geriye dönüp baktığında ne yaşadım ben diyorsun🥰❤️