Doğumdan epey zaman geçse bile doğumum hala dün gibi aklımda…5 Şubat gece 3:00 civarı hafif sancılarım başladı.Gün içerisinde düzensiz olsa da sancılarım devam etti.6 şubat saat 3:00 ve 5:00 gibi bayağı şiddetlendi ve artık 5 dk da bire düştü sancılarım.Ama suyum gelmemişti daha.Doktorumla konuştum artık hastaneye gelmemi istedi.Sabah 8:00 de hastaneye gittik.Ebe baktı ve 1 cm açık dedi.O an o kadar hayal kırıklığına uğradım ki anlatamam…Ben 24 saattır sancı çekiyorum ve benim sadece 1 cm açıklığım mı var dedim.İlk doğumlarda açılma biraz zor olacakmış,neyse takipte kaldılar.Nst ye bağladılar.Düzenli sancılarım var.Nedense saat 12:00 civarları benim sancılarım durdu.Tık yok.Eve geldi kontrol etti hala 1 cm açıklık ilerleme yok dedi.Suni sancı vereceğiz dedi.Ben pek istekli değildim suni sancıya.Çünkü kimden suni sancıyı duyarsam pek güzel şeyler söylememişlerdi.Ben suni sancı istemiyorum dedim.O zaman 2 gün daha sancı çekeceksin ancak tam açıklık olur dedi.Sonra tmm dedim kabul ettim.Saat 14:00 gibi suni sancıyı taktılar ve o torbadan damarıma 10 damla gittiğini biliyorum öyle böyle değil gerçek sancılarım başladı.Bütün hastaneyi ayağa kaldırdım.Tüm sesimle bağırdım.Dayanılmazdı gerçekten çok kötüydu.Bi ara gelip hemşireler suni sancı serumunu durdurdular.Pilates topunda biraz zıpladım ama artık dayanamadım ve eşime dedim beni sezeryana alsınlar ben normal doğum yapamam dedim.Eşim doktorumla görüştü ama doktorum normal doğumdan yana devam etti 4cm açıklık olana kadar biraz dayan epidural taktıracağım dedi.Saat 16:00 gibi epidural taktılar.Valla Allah razı olsun epiduralı düşünüp sunandan.Kuş gibi oldum tüm sancılarım gitti,hiç bi ağrıyı hissetmedim.Sadece sancı geldiği an sanki kaka yapma isteği gibi bi basınç geliyor o kadar.Saat 18:00 de tam açık dedi ebe ve beni doğuma aldılar.Tabi ben epiduraldan dolayı pek güzel ıkınamadım.O yüzden ebeler karnıma bastıra bastıra sonunda saat 18:13 gibi dünya tatlısı Allah’ımın bana verdiği mucizesi kucağımdaydı.İçten ve dıştan dikişlerim oldu.O kadar sancı zorluk ağrı çekiyorsunuz ama an bebeğinizi kucağınıza verdiklerinde tüm çektikleriniz hemen unutuluyor.Hiç bir şeyiniz kalmaz.Doğumdan 2 saat sonra ayağa kalktım dikişlerim asla rahatsız etmedi.Kendi işimi artık kendim görüyordum.Bebeğimle çok rahat bi şekilde ilgileniyordum.İyi ki doktorum beni dinlemeden sezaryen yapmamış,normal doğumda ısrarcı olmuş.
Allah tüm isteyen kullarına hayırlı sağlıklı evlat nasip etsin inşallah Amin.Tüm hamilelere canı gönülden bi avazda çok rahat bir şekilde dünyadaki en kolay doğumu yapmalarını dilerim 💐🫶🏻