O kadar zormuş ki onlardan uzak kalmak.. sadece pzt çarsamba cuma günleri 20 dk görüp dokunabiliyorum.. Her gün ağlıyorum ve hic aklımdan çıkmıyorlar bugün onlardan ayrı, karnımda tıpırtılarını duymadan 7nci gecem. Iyi baktıklarını biliyorum ama annelerini hissetmeden onlarında 7nci gecesi. Oysa planlı bir gebelik bile değildi sürprizdi. Sonra tek yumurta ikizi olduklarını öğrenince endişem 2 kat artmıştı. Kabullenemedim bile bir süre hamile olduğumu. Şimdi ise onlarsız acı çekiyorum resmen. Ama yine de güçlü olmak zorundayım… Minik savaşçılarımı çok özlüyorum __